President Donald Trump straalde kracht uit vanaf het podium bij de Verenigde Naties deze week. Hij waarschuwde het Iraanse regime voor ernstige gevolgen en vierde Amerikaanse successen met Venezolaanse oliebronnen.
Twee dagen later arriveerde de Chinese leider Xi Jinping in Washington voor gesprekken die zwaar symbolisch waren, maar weinig concrete vooruitgang opleverden. De ontmoeting benadrukte de aanhoudende impasse tussen de twee mogendheden in plaats van een doorslaggevende doorbraak.
De handelsconfrontatie van vorig jaar eindigde zonder duidelijke winnaar. Beijing beantwoordde Amerikaanse tarieven met eigen maatregelen en beperkte de export van kritieke zeldzame aardmetalen. Hoewel de Chinese economie tekenen van spanning vertoont, blijft het vermogen om economische druk uit te oefenen krachtig.
Als reactie heeft de regering-Trump strengere exportcontroles op geavanceerde technologie uitgesteld en nieuwe wapenleveranties aan Taiwan vertraagd. Xi Jinping heeft de relatie neergezet als een evenwichtige strategische stabiliteit en ontving een zichtbare ontvangst van de president bij aankomst.
Russisch president Vladimir Putin heeft Amerikaanse pogingen om de gevechten in Oekraïne te beëindigen afgewezen. Ondanks zware verliezen en economische druk blijft Moskou geloven dat het de voorwaarden aan Kyiv kan dicteren.
Recente waarschuwingen van CIA-directeur John Ratcliffe tijdens een bezoek aan Moskou leidden niet tot zichtbare terughoudendheid. Russische troepen hebben daarentegen hybride operaties tegen Europese doelen opgevoerd, met als doel de cohesie van de NAVO te verzwakken volgens Deense inlichtingendiensten.
Iran heeft economische klappen geïncasseerd, maar zet militaire acties voort, waaronder aanvallen op scheepvaartroutes en op regionale Amerikaanse doelen. Zijn partners, waaronder de Houthi's in Jemen, hebben hun operaties rond belangrijke maritieme knooppunten uitgebreid.
Eerdere confrontaties met de Houthi's leidden tot een ongemakkelijke pauze nadat Amerikaanse troepen schade toebrachten, maar de dreiging niet konden uitschakelen. De groep legde later beperkingen op aan Saoedische scheepvaartroutes, waardoor de Verenigde Staten afzagen van diepere betrokkenheid te midden van andere verplichtingen.
Amerikaanse capaciteiten blijven op papier ongeëvenaard, maar gelijktijdige uitdagingen in Azië, Europa en het Midden-Oosten hebben de middelen onder druk gezet. Aanhoudende frictie met traditionele bondgenoten heeft pogingen om een verenigd front te tonen verder bemoeilijkt.
Rivalen lijken vastbesloten om de invloed van Washington te testen en te ondermijnen, overtuigd dat de huidige dynamiek hun doelstellingen begunstigt. Krachtige uitspraken bij de Verenigde Naties hebben zich niet vertaald in duidelijke overwinningen op het terrein.