President Donald Trump kondigde woensdag aan dat Zuid-Korea 54 miljard dollar zou toezeggen aan het lang stilgelegde Alaska LNG-project, en noemde de ontwikkeling een doorbraak voor Amerikaanse energie-export.
De claim stuitte al snel op tegenstand. Ambtenaren in Seoul verduidelijkten dat er geen vaste investeringsverplichting was aangegaan, terwijl een factsheet van het ministerie van Handel de afspraak omschreef als een akkoord om het project te onderzoeken mits het commercieel verantwoord is.
Alaska LNG voorziet een pijpleiding van 800 mijl die gas van de North Slope naar een nieuwe exportterminal aan de zuidkust transporteert, met een capaciteit om jaarlijks 20 miljoen ton vloeibaar aardgas naar Pacifische markten te verschepen.
Olie stroomt al zuidwaarts via een bestaande pijpleiding, maar bijbehorend aardgas wordt historisch gezien teruggeïnjecteerd omdat er geen exportroute bestaat. Voorstanders stellen dat de reserves groot en relatief goedkoop zijn als bijproduct, maar het project is al decennia niet gebouwd vanwege de hoge bouwkosten in afgelegen gebied.
Politieke steun is toegenomen. Trump tekende op zijn eerste dag terug in het Witte Huis een presidentieel besluit dat federale instanties opdraagt het project prioriteit te geven. Alaska-gouverneur Mike Dunleavy heeft het project gepromoot om de afnemende lokale gasvoorziening voor Anchorage te compenseren. Senator Dan Sullivan, die een competitieve herverkiezingsrace tegen democraat Mary Peltola tegemoet gaat, profiteert eveneens van vooruitgang.
Analisten waarschuwen dat het wereldwijde LNG-aanbod sterk zal stijgen. Een verwachte 345 miljoen ton nieuwe capaciteit tegen 2030 komt neer op ongeveer 80 procent van de huidige wereldwijde vraag. Shell keurde recent een uitbreiding van zijn Canada LNG-faciliteit goed, die rechtstreeks concurreert om Aziatische afnemers.
Zuid-Korea alleen kan de volledige output niet absorberen, die gelijkstaat aan ongeveer 40 procent van de huidige LNG-import, en de vraag zal naar verwachting dalen. Er bestaan niet-bindende afspraken met andere Aziatische kopers, maar scepsis blijft bestaan.
Ik heb nog nooit iemand in Japan ontmoet die denkt dat dit project economisch gezien zin heeft.
Verstoringen door het conflict in Iran en zorgen over de Straat van Hormuz hebben de voordelen van Alaskaanse ladingen die het Midden-Oosten mijden in de schijnwerpers gezet. Toch moeten ontwikkelaars ook onder ogen zien dat veel Aziatische landen zonne-energie, kernenergie en kolen uitbreiden om de afhankelijkheid van import te verminderen.
De bredere Amerikaanse push om de wereldwijde LNG-export te domineren bemoeilijkt de berekeningen van kopers verder. Importeurs zien Amerikaanse levering steeds vaker als zowel een alternatief als een potentiële bron van druk die aan diplomatieke prioriteiten is gekoppeld.