Voorstanders van strengere westerse sancties tegen Vladimir Putin’s Rusland staan voor steeds moeilijkere omstandigheden, bijna vijf jaar na de invasie van Oekraïne.
Donald Trump heeft een akkoord gesloten dat meer Russische diesel op de wereldmarkt toelaat en daarmee de druk op Moskou’s energiesector vermindert. Tegelijkertijd werkt de Europese Unie verder aan haar 22e pakket economische maatregelen, al worden handhavingsproblemen en interne verdeeldheid steeds zichtbaarder.
Sinds de invasie in 2022 heeft het sanctiebeleid een moeizaam verloop gekend. De regering-Trump heeft haar economische en diplomatieke inspanningen elders gericht, onder meer op Iran en de sluiting van de Straat van Hormuz. Die ontwikkelingen deden de prijzen voor Russische olie stijgen en creëerden urgentie voor verlichting op de dieselmарkt voor de Amerikaanse midterms.
Het resultaat wordt gezien als een tijdige concessie voor Poetin. Europese functionarissen hebben hun bezorgdheid over de regeling geuit, maar de EU importeert nog steeds voor 1 tot 2 miljard euro aan Russische fossiele brandstoffen per maand, ondanks pogingen om de aankoop van vloeibaar gemaakt aardgas terug te dringen.
Historicus Nicholas Mulder, auteur van The Age of Confiscation, merkt op dat de EU niet over de financiële hefboom van het Amerikaanse dollarsysteem beschikt en meer tijd nodig heeft om consensus te bereiken onder de lidstaten. Sommige landen, waaronder Frankrijk en Luxemburg, hebben maatregelen versoepeld voor bepaalde miljardairs om binnenlandse politieke kwesties aan te pakken.
De Russische economie staat onder druk door de oorlogsinspanningen en trekt middelen door het hele land. Miljardair Vladimir Potanin verklaarde onlangs dat de economie nog niet op het laagste punt is beland te midden van een grote inspanning om de financiën in evenwicht te brengen.
Sancties hebben jachten en vastgoed in heel Europa bevroren, tientallen Russische bedrijven van de London Stock Exchange gehaald en miljarden via Euroclear ontoegankelijk gemaakt. De Britse premier Andy Burnham beschuldigde Poetin van inmenging in het Brexit-referendum van 2016.
Econoom Sergei Guriev, decaan van de London Business School, stelt dat het viseren van individuele oligarchen beperkt resultaat heeft opgeleverd omdat velen zwijgen om hun belangen te beschermen. Bredere sancties tegen de Russische staat hebben daarentegen een duidelijker effect gehad.
Experts raden aan om te focussen op betere handhaving van bestaande regels, vooral rond brievenbusmaatschappijen in offshore-jurisdicties. Handelen vóór mogelijke politieke verschuivingen in Europa kan helpen de druk te behouden.
Dit is een politiek signaal dat Poetin militair zal aanmoedigen, Oekraïne zal beperken en meer van de last voor de steun aan Kyiv op de Europeanen zal leggen. Het is geen instorting van de westerse sanctiemachine, maar wel een bres.
Sommige analisten pleiten voor beperkte dialoog met oligarchen die zich publiekelijk van Poetin distantiëren en zich tegen de oorlog keren, vergelijkbaar met gevallen rond Arkady Volozh van Yandex en Oleg Tinkov. Dergelijke stappen zouden de eenheid van de elite rond het Kremlin kunnen ondermijnen.
Recente verwijderingen van sanctielijsten, waaronder die van Alisher Usmanov en Mikhail Fridman, laten zien hoe politieke deals en juridische overwegingen openingen kunnen creëren. Met verkiezingen in aantocht in Frankrijk en Duitsland staat de EU onder druk om nu doortastend op te treden.
De uitdaging voor westerse hoofdsteden is om een coherente en flexibele reactie te presenteren die mazen dicht en het sanctiekader intact houdt.