Westerse voorstanders van strengere sancties tegen Vladimir Poetin’s Rusland ondervinden steeds meer tegenslagen bijna vijf jaar na de grootschalige invasie van Oekraïne. De Amerikaanse president Donald Trump heeft een akkoord gesloten dat grotere Russische dieseleexport naar wereldmarkten mogelijk maakt en daarmee een weg opent door bestaande beperkingen op Moskou’s energiesector.
Het Witte Huis van Trump heeft zijn economische en diplomatieke instrumenten gericht op andere prioriteiten, waaronder spanningen met Iran en de sluiting van de Straat van Hormuz. Deze stappen dreven de prijzen voor Russische olie op en brachten de regering ertoe om verlichting te zoeken voor de dieselemarkt voorafgaand aan de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen. Het resultaat komt Poetin direct ten goede.
De Europese Unie blijft haar 22e sanctieronde nastreven die zich richt op Russische individuen en entiteiten. Toch stuit het blok op duidelijke grenzen aan zijn invloed. Er ontstaan steeds meer mazen voor wie onder beperkingen valt, en lidstaten waaronder Frankrijk en Luxemburg hebben stappen gezet om de beperkingen op bepaalde miljardairs te versoepelen om binnenlandse politieke kwesties aan te pakken.
Historicus Nicholas Mulder, auteur van het boek The Age of Confiscation, merkt op dat Europa niet over het bereik van het Amerikaanse dollarsysteem beschikt en meer tijd nodig heeft om consensus te bereiken. De EU importeert nog steeds voor €1 miljard tot €2 miljard aan Russische fossiele brandstoffen per maand, ook terwijl het werkt aan het verminderen van de aankoop van vloeibaar gemaakt aardgas.
Rusland zelf opereert onder zware economische druk. Een oorlogseconomie put arbeid, bedrijfsbronnen en het vermogen van vooraanstaande tycoons uit. De Russische miljardair Vladimir Potanin beschreef de economie onlangs als nog steeds dalend te midden van een enorme evenwichtsoefening. Activa zoals jachten en panden in Europa blijven bevroren, terwijl verschillende Russische bedrijven zijn geschrapt van de London Stock Exchange.
De EU heeft onlangs Alisher Usmanov en Mikhail Fridman van de sanctielijst gehaald, met als reden een gevangenenruil in het ene geval en juridische risico’s in het andere. Analisten waarschuwen dat deze stappen Poetin kunnen aanmoedigen om verdeeldheid uit te buiten, vooral nu rechts georiënteerde partijen terrein winnen in Frankrijk en Duitsland.
Dit is een politiek signaal dat Poetin militair zal aanmoedigen, Oekraïne zal beperken en meer van de last om Kyiv te steunen op de Europeanen zal leggen. Het is geen ineenstorting van de westerse sanctiemachine, maar wel een bres.
Econoom Sergei Guriev, decaan van de London Business School, stelt dat sancties tegen individuele oligarchen beperkte resultaten hebben opgeleverd omdat velen uit zelfbehoud zwijgen. Bredere maatregelen tegen de Russische staat hebben zich effectiever bewezen. Hij beveelt aan de handhaving tegen constructies met brievenbusmaatschappijen aan te scherpen en op te treden voordat mogelijk Rusland-vriendelijke regeringen aan de macht komen bij komende verkiezingen.
Sommige analisten suggereren beperkte betrokkenheid bij oligarchen die zich publiekelijk van Poetin distantiëren en zich tegen de oorlog keren, zoals te zien is bij figuren als Arkady Volozh en Oleg Tinkov. Dergelijke stappen zouden kunnen helpen de eenheid van de elite rond het Kremlin te doorbreken zonder de kern van de druk op Moskou los te laten.