Trump benadrukt Zuid-Koreaanse investering in Alaska LNG terwijl project economische en politieke tests ondergaat

Aankondiging trekt kritiek over commerciële haalbaarheid terwijl wereldwijde overvloed aan aanbod dreigt en midterms politiek intensiveren

President Donald Trump kondigde woensdag aan dat Zuid-Korea van plan is 54 miljard dollar te investeren in het langdurig vastgelopen Alaska LNG-project. De claim bracht een sfeer van plotselinge vooruitgang voor een onderneming die al decennia als een onvervuld idee rondzweeft.

Projectomvang en aanhoudende economische barrières

Het plan voorziet in een pijpleiding van 800 mijl van Alaska’s North Slope naar een nieuwe exportterminal aan de zuidkust. Eenmaal voltooid zou de installatie jaarlijks 20 miljoen ton vloeibaar gemaakt aardgas naar kopers in de Stille Oceaan verschepen. Olie stroomt al zuidwaarts via een bestaande lijn, maar bijbehorend gas wordt momenteel teruggeïnjecteerd omdat er geen afzetmogelijkheid bestaat.

Enorme reserves liggen klaar en het gas komt als bijproduct vrij, wat de productiekosten laag houdt. Toch zorgen de afgelegen ligging, extreem weer en de enorme lengte van de nieuwe infrastructuur voor hoge kosten die het project al jaren op de tekentafel houden, terwijl de wereldwijde LNG-handel deze eeuw bijna vervijfvoudigde.

Politiek momentum bouwt zich op rond het voorstel

Trump ondertekende op zijn eerste dag terug in het Witte Huis een presidentieel besluit dat Alaska LNG tot prioriteit verhief. Alaska-gouverneur Mike Dunleavy heeft het idee al lang gepromoot om de afnemende voorraden die Anchorage nu bedienen te compenseren. Senator Dan Sullivan zou kunnen profiteren in een krappe race tegen democraat Mary Peltola, die het project eveneens steunt. Vanuit Seoul gezien helpt het signaleren van bereidheid om Amerikaanse energie-infrastructuur te financieren om handelsspanningen te verminderen.

Marktovervloed en concurrerend aanbod werpen een schaduw

Analisten verwachten tegen 2030 wereldwijd 345 miljoen ton nieuwe LNG-capaciteit, gelijk aan ongeveer 80 procent van de huidige vraag. Shell keurde recent een uitbreiding goed van zijn Canada LNG-site naar 28 miljoen ton per jaar, wat direct concurreert met mogelijke routes vanuit Alaska. Extra leveranciers in Mozambique, Papoea-Nieuw-Guinea en Argentinië mikken eveneens op Aziatische kopers.

Zuid-Korea alleen zou de volledige productie niet kunnen absorberen, die overeenkomt met ongeveer 40 procent van de huidige LNG-behoefte van het land. De vraag daar wordt overigens al lager ingeschat. Er bestaan niet-bindende afspraken met andere Aziatische landen, maar scepsis blijft groot.

Ik heb nog nooit iemand in Japan ontmoet die denkt dat dit project economisch gezien zin heeft.

— Anne-Sophie Corbeau, Columbia University Center on Global Energy Policy, Recente commentaar over dynamiek in het wereldwijde LNG-aanbod

Geopolitieke verschuivingen voegen onzekerheid toe

Verstoringen nabij de Straat van Hormuz hebben Qatarese LNG-zendingen geraakt en bieden mogelijk een opening voor ladingen uit Alaska die die route vermijden. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten de grootste LNG-exporteur ter wereld geworden en levert het de helft van de komende capaciteit, wat verandert hoe kopers afhankelijkheid van Amerikaanse volumes zien.

Materiaal van het ministerie van Handel beschrijft de Zuid-Koreaanse toezegging als een afspraak om alleen te beginnen als de voorwaarden commercieel redelijk blijken. Ambtenaren in Seoul hebben al tegengas gegeven tegen bredere interpretaties van de toezegging.

Tags bij dit artikel