Regisseur Trudie Styler levert een breed familiedrama in Up Against It dat indrukwekkend acteerwerk en hedendaagse concepten rond samengestelde huishoudens en medische ethiek laat zien. De film draait om gescheiden ouders, hun nieuwe partners en een slimme maar zieke tiener, maar slaagt er zelden in een consistente toon of volledig uitgewerkt verhaal te vinden.
Het verhaal begint met de 14-jarige Rose, gespeeld door Eden Hamilton, die ruziet in de Londense metro voordat ze naar huis gaat. Ze hoort dat haar moeder Saffron (Eva Birthistle), een gestreste paralegal, zich heeft verloofd met psychiater Kingsley (Arinzé Kene) op dezelfde dag dat haar scheiding definitief is. Rose zoekt steun bij haar beroemde klassieke musicus-vader Alvaro (Antonio Banderas) en diens jongere celliste-partner Lara (Úrsula Corberó).
De spanningen tussen de twee familiekanten laaien op, waarbij Saffron Lara ziet als de voormalige andere vrouw. Kingsley en zijn zoon Michael blijven grotendeels neutraal. Rose geeft duidelijk de voorkeur aan de kant van haar vader. De situatie escaleert wanneer Roses kanker terugkeert en de ex-partners gedwongen worden samen te werken om een stamceldonor te vinden. Hun arts, gespeeld door Forest Whitaker, suggereert dat een biologische broer of zus de kansen kan verbeteren via moderne voortplantingsmethoden, wat vragen oproept over toestemming en het creëren van een zogenaamd reddingskind.
Hamilton draagt de film met een levendige, trotse vertolking van een tiener die zich tegen haar omstandigheden verzet. Banderas en Birthistle geven geloofwaardige diepgang aan de ex-partners die weer in elkaars baan worden getrokken. Hun scènes hebben echt gewicht, ook als de omringende plot hapert. Bijrollen van Kene, Corberó en Whitaker voegen textuur toe zonder overdrijving.
Ondanks een veelbelovende opzet raakt de film de ethische dilemma's rond donor-kinderen en samengesteld ouderschap slechts licht aan. Roses perspectief verdwijnt als de aandacht verschuift naar de volwassenen, waardoor haar gezondheidscrisis op de achtergrond raakt. Verschillende subplots, waaronder een verhulde verliefdheid en voorzichtige banden tussen stiefamilieleden, krijgen weinig vervolg.
Problemen met het tempo verergeren de zaak. Scènes gaan abrupt over in de volgende, waardoor zowel humor als emotionele momenten onderbroken worden. Sommige scherpere dialogen lijken later toegevoegd, wat een onsamenhangend gevoel geeft. Het verhaal presenteert uiteindelijk meer ideeën dan het volledig uitwerkt, wat resulteert in een kijkbare maar incomplete ervaring.
Up Against It biedt lichte ontspanning door de cast en enkele lichtere momenten. Toch laat het aanzienlijk potentieel onbenut in de behandeling van familieconflicten, ziekte en moderne gezinsstructuren.