Tributeconcert voor Back to Black van Amy Winehouse verlicht Roundhouse in Camden

Mark Ronson en Salaam Remi stellen volledig vrouwelijke line-up samen voor 20-jarig jubileum van het iconische album

Fans verzamelden zich op een woensdagavond buiten de Roundhouse in Londen, gekleed in luipaardprint, met cat-eye eyeliner en volumineus haar, om twee decennia te vieren sinds Amy Winehouse haar definitieve album Back to Black uitbracht. De zaal in Camden, waar de zangeres haar laatste liveoptreden gaf, was voor de gelegenheid omgetoverd met rood fluwelen gordijnen en retro lampenkappen.

Ronson en Remi stellen sterrencast samen

Mark Ronson, die het album uit 2006 samen met Salaam Remi produceerde, richtte zich tot het publiek van verschillende generaties. Hij merkte op dat de mensen waren samengekomen uit diepe genegenheid voor Winehouse en haar songs. Ronson beschreef de setting als het gevoel hebben in de eigen buurt van de zangeres te zijn.

De avond bestond uit elf optredens, elk gewijd aan één nummer van het album. Een volledig vrouwelijke cast van vocalisten, ondersteund door de Amy Winehouse Band, bracht het materiaal met frisse energie en bleef daarbij trouw aan de oorspronkelijke geest.

Openingsacts zetten intieme toon

Corinne Bailey Rae opende met een hartverwarmende versie van het titelnummer, begeleid door Ronson aan de piano. Sasha Keable bracht attitude in "Just Friends" en nieuwkomer Nia Smith moedigde meezingen aan tijdens "Tears Dry on Their Own". Skye Newman viel op met een soulvolle, speelse interpretatie van "Addicted", waarbij ze haar hese stem en persoonlijke band met het werk van Winehouse gebruikte.

Ze is iemand die me heeft doen voelen dat ik gezien en gehoord word, vooral in deze wereld waarin veel mensen een voorsprong hebben. En ik niet. Dus het is vrij moeilijk om mensen te vinden die me het gevoel geven dat ik het kan, en zij deed dat.

— Skye Newman, Interview op het podium in de Roundhouse

Intieme momenten benadrukken muzikale diepgang

Yebba bracht een delicate, gitaarbegeleide versie van "Love Is a Losing Game". Ronson vertelde hoe Winehouse het nummer hem voor het eerst voorspelde en onthulde de ingewikkelde jazzakkoorden die hem aanvankelijk onzeker maakten over hoe hij haar moest begeleiden.

Amy’s muzikaliteit, ze was een monster, en dat wil ik iedereen laten weten. De akkoorden waren zo ingewikkeld en jazzy, ik dacht: ‘Man, speel dit nummer gewoon. Ik weet niet eens wat ik nu doe.’

— Mark Ronson, Toespraak tot het publiek tijdens het concert

Latere optredens brengen power en nostalgie

Terri Walker en Leanne La Havas zorgden voor publieksdeelname aan "Me & Mr. Jones" en "You Know I’m No Good". Baby Rose leverde een spookachtige "Wake Up Alone", terwijl Jorja Smiths krachtige vocals perfect pasten bij "Some Unholy War". De R&B-groep FLO gaf "He Can Only Hold Her" een nieuwe invulling met doo-wop-harmonieën uit de jaren zestig en gecoördineerde choreografie.

Reyez sluit af met opstandig anthem en verrassende finale

Jessie Reyez sloot de hoofddag af met een energieke uitvoering van "Rehab", waarbij ze Winehouse’ rauwe, vurige podiumpresentie in een rode jurk overbracht. Ronson prees Reyez’ songwritingstijl als even direct en ongefilterd.

Toen het applaus wegstierf, nodigde Ronson alle artiesten uit voor een toegift van "Valerie". Het enthousiaste meezingen van het publiek overstemde bijna de vocalisten en creëerde een gezamenlijke viering van Winehouse’ blijvende invloed.

Ronson reflecteerde op zijn betrokkenheid bij het originele album en uitte zijn verbazing over de blijvende betekenis ervan voor luisteraars wereldwijd.

Tags bij dit artikel