Op het Deadline’s Contenders London-evenement deelde Travis Knight het buitengewone werk achter de aankomende film Wildwood van LAIKA. De regisseur verscheen samen met cameraman Caleb Deschanel, componist Dario Marianelli en kostuumontwerper Deb Cook om te beschrijven hoe de moeizame stop-motiontechniek een verhaal vormgaf dat zich afspeelt in magische werelden, met moordlustige kraaien en grootschalige veldslagen.
Knight schetste het arbeidsintensieve karakter van stop-motion en merkte op dat het team duizenden piepkleine figuurtjes bouwde, ze onder lampen plaatste, ze millimeter voor millimeter verplaatste en elk frame één voor één vastlegde. Het proces duurde 16 jaar, een tijdlijn die begon toen Barack Obama nog in zijn eerste presidentiële termijn zat.
Voor wie het niet weet: zo werkt stop-motion. We bouwen duizenden en duizenden piepkleine animaties. We zetten ze onder setverlichting, we verplaatsen ze een microscopische afstand, nemen een foto, verplaatsen ze weer een microscopische afstand, nemen weer een foto, en dat herhalen we steeds opnieuw tot er een film uit komt of de samenleving instort, wat het eerst komt. En bij deze film had het allebei gekund, want het heeft ons 16 jaar gekost om deze film te maken.
Hoewel Knight stop-motion de moeilijkste manier van filmmaking noemde, benadrukte hij de unieke aantrekkingskracht ervan. De handgemaakte kwaliteit, zei hij, drukt de toewijding van de kunstenaars direct in het eindresultaat en geeft het een textuur die digitale methodes niet kunnen evenaren.
Stop-motion is erg pijnlijk. Het is de absoluut slechtste manier om een film te maken, maar ik denk dat het zijn eigen unieke schoonheid heeft en dat komt doordat het met de hand gemaakt is. Het wordt gemaakt door deze ongelooflijke kunstenaars en ambachtslieden die de wereld met hun eigen handen bouwen.
Wildwood markeert een breuk met het verleden voor de studio als eerste PG-13-release. De film is gebaseerd op de roman uit 2011 van Colin Meloy en verkent verlies, rouw en andere complexe emoties. Knight legde uit dat de fantasiewereld afstand schept van de realiteit, waardoor moeilijke onderwerpen met zorg kunnen worden behandeld en toch resoneren bij jongere kijkers die soortgelijke gevoelens ervaren.
Er was eigenlijk geen aarzeling over waar we naartoe wilden met de film, maar ik denk dat we ervoor wilden zorgen dat we het met grote zorg behandelden, omdat we geavanceerde thema's verkennen, belangrijke thema's zoals verlies en rouw.
Knight benadrukte dat verhalen jonge kijkers een doordachte behandeling van hun innerlijke leven verschuldigd zijn. Het verhaal stelt vragen over liefde, loslaten en een open hart houden en komt uiteindelijk tot een eerlijke, vreugdevolle ontknoping.
De regisseur uitte zijn vertrouwen dat de jarenlange gezamenlijke inspanning van het LAIKA-team zichtbaar is op het scherm. Hij gelooft dat het fysieke creatieproces onvermijdelijk het eindresultaat vormgeeft en Wildwood een authenticiteit geeft die past bij de handgemaakte geest van het verhaal.