Een persoonlijke zoektocht om weer verbinding te maken met familie wortels is uitgegroeid tot een bekroonde documentaire die memoires, dramatische reenactment en rauwe familieracties combineert. Regisseur Ashley Da-Lê Duong reisde tegen de wens van haar ouders naar Vietnam om het dorp te bezoeken waar haar vader opgroeide, en ontving daar een concept van zijn ongepubliceerde memoir dat verhalen onthulde die ze nog nooit had gehoord.
Terwijl ze in Vietnam was, ontving Ashley pagina’s van haar vader Anh Duong over zijn leven als jonge student die in 1979 net op tijd Iran bereikte toen de Islamitische Revolutie uitbrak. Het memoir beschreef ook zijn jeugd in Vietnam tijdens hevige gevechten in het dorp Da-Lê, dat tussen een Amerikaanse legerbasis en een Vietcong-bolwerk lag.
Ashley vond dat het geschreven verslag de perspectieven van de broers en zussen en moeder van haar vader miste. Ze reageerde daarop door scènes met acteurs te ensceneren die cruciale momenten tot leven brachten, waaronder een bijna fatale scherpschuttersincident terwijl haar vader eenden eieren verzamelde in een rijstveld. Camera’s legden zowel de reenactments als de familieleden vast die die herinneringen op het scherm zagen ontvouwen.
Geproduceerd door Oscar-genomineerde Ina Fichman, biedt de film een ontwapenende blik op de intergenerationele erfenis van oorlog. De film ging in september in première op het Toronto International Film Festival en is sindsdien vertoond op het BFI London Film Festival, het Windsor International Film Festival en het Montreal International Documentary Festival. Op 24 november wordt de film ook getoond als onderdeel van Deadline’s For the Love of Docs virtuele serie.
Het is zeldzaam om uit eerste hand ervaring te hebben met beide Koude Oorlog-conflicten. Bovendien is het ongebruikelijk om in de Engelstalige literatuur rechtstreeks over de Vietnamoorlog te schrijven vanuit mensen zoals mijn vader. Overweldigend wordt de Vietnamoorlog verteld door niet-Vietnamese schrijvers of door Vietnamese diasporische schrijvers die te jong waren om de oorlog te herinneren.
In dezelfde verklaring merkt Duong op dat Ba’s Book onderzoekt hoe gedwongen ontheemding en burgeroorlog gemeenschaps- en familiebanden blijven beïnvloeden. Omdat familieleden tijdens het Vietnamconflict verschillende ideologische kanten kozen, blijven de breuken generaties lang bestaan.
Onze film stelt ook de rol van verhalen vertellen in heling ter discussie. Terwijl ik mijn vader vertegenwoordig in mijn film, vertegenwoordigt hij mij ook in zijn boek. De film is transparant over het potentieel voor verbinding en de valkuilen die voortkomen uit deze twee vormen van wederkerig verhalen vertellen.