Het idee van parallelle werelden kreeg zijn visuele signatuur in sciencefictiontelevisie met een bebaarde Spock uit een alternatieve realiteit in de originele Star Trek-serie. Die aflevering uit 1967 legde de basis voor boze dubbelgangers en afwijkende tijdlijnen, maar het concept bleef vooral een terugkerend element in plaats van de centrale motor van de meeste series. Doctor Who heeft zulke werelden herhaaldelijk bezocht, maar behandelt ze als korte tussenstops in plaats van permanente verblijfplaatsen.
Een kleinere groep series maakte alternatieve realiteiten juist de basis van hun plots en thema’s. Deze programma’s variëren van lichte avonturen tot diepe verkenningen van spijt, identiteit en lotsbestemming. Hier volgt een ranglijst van de sterkste voorbeelden, geordend van laagdrempelige instapseries tot emotioneel intense hoogtepunten.
Sliders arriveerde in 1995 als een toegankelijke introductie tot het genre. De serie volgt afgestudeerde student Quinn Mallory, gespeeld door Jerry O'Connell, die een apparaat bedenkt om tussen verschillende versies van de aarde te reizen. Een storing laat de groep vastzitten, waardoor ze hun thuisdimensie moeten zoeken terwijl ze alternatieve versies van de samenleving tegenkomen, waaronder een die door de Sovjet-Unie wordt geregeerd en een die door dinosauriërs wordt bewoond.
Latere seizoenen werden campy door castwisselingen en productieproblemen, maar de serie hielp het format in de jaren negentig populair te maken. De invloed op latere multiversumverhalen blijft duidelijk, ondanks de annulering na vijf seizoenen.
De serie Dark Matter uit 2024, bewerkt uit Blake Crouch’s roman door de auteur zelf, richt zich op natuurkundige Jason Dessen. Vertolkt door Joel Edgerton in twee rollen tegenover Jennifer Connelly, ontwaakt het personage in een Chicago waar hij wetenschappelijke roem verwierf ten koste van zijn oorspronkelijke gezinsleven. Een versie van hemzelf ontwikkelde de technologie na een andere romantische keuze jaren eerder.
Het verhaal onderzoekt oneindige keuzes en het gewicht van niet genomen paden. Seizoen twee zal verdergaan dan het einde van het boek en de reikwijdte van de parallelle werelden uitbreiden.
The Man in the High Castle, gebaseerd op Philip K. Dicks roman, liep van 2015 tot 2019. De serie toont een Amerika in de jaren zestig dat verdeeld is tussen Japanse en nazi-controle na een overwinning van de asmogendheden in de Tweede Wereldoorlog. Filmrollen die een geallieerde overwinning onthullen, worden smokkelwaar die het verzet voedt.
Het multiversumelement blijft ondergeschikt aan het verhaal van bezetting en rebellie, maar levert de emotionele vonk die personages aanzet tot verzet. De serie is vooral een dystopisch hoogtepunt en pas daarna een parallelle-wereldenverhaal.
Rick and Morty, dat in 2013 begon, volgt het genie Rick Sanchez en zijn kleinzoon Morty die met een portalgeweer wekelijkse avonturen beleven. Na incidenten die de familie dwingen hun oorspronkelijke dimensie twee keer te verlaten, belanden ze in vervangende realiteiten.
De serie combineert inventieve concepten met donkere humor en behandelt het multiversum als zowel speelplaats als existentiële vluchtroute. Geen enkele realiteit heeft in deze wereld een ultieme betekenis.
De Disney+-serie Loki, met Tom Hiddleston in de hoofdrol over twee seizoenen van 2021 tot 2023, plaatst het personage bij de bureaucratische Time Variance Authority. Weggehaald uit zijn tijdlijn tijdens de gebeurtenissen van Avengers: Endgame, krijgt Loki te maken met varianten en de Sacred Timeline.
De retrofuturistische setting en Hiddlestons optreden dragen een verhaal van verlossing en de last om de werkelijkheid bijeen te houden. Het functioneert als een op zichzelf staand multiversumverhaal binnen het grotere franchise.
De BBC- en HBO-bewerking van Philip Pullmans trilogie liep van 2019 tot 2022. De serie volgt Lyra Belacqua, gespeeld door Dafne Keen, in een wereld met daemons die zielen zichtbaar maken en totalitaire controle. Parallelle werelden zoals het door specters geteisterde Cittàgazze krijgen volledige wereldopbouw en unieke fysieke regels.
Thema’s als bewustzijn, autoriteit en vrije wil sturen het verhaal, dat neigt naar fantasy maar een complete, lore-rijke reis oplevert.
J.J. Abrams’ Fringe liep van 2008 tot 2013. Een FBI-team onderzoekt fringe science-zaken die geleidelijk twee universums onthullen die op ramkoers liggen. De ingrepen van de ene kant in de andere veroorzaakten de crisis.
Anna Torv en John Noble spelen twee versies van sleutelpersonages met verschillende maniertjes. Het derde seizoen wijdt afleveringen aan het alternatieve perspectief, inclusief een geoxideerd Vrijheidsbeeld. Beide werelden voelen volledig uitgewerkt voordat het verhaal de kijker hun mogelijke vernietiging laat meemaken.
De Duitse Netflix-serie Dark, die in 2020 na drie seizoenen eindigde, volgt met elkaar verbonden families in de stad Winden. Een grot onthult tijdreizende tijdlijnen die verstoord worden door een rouwende wetenschapper, waarbij parallelle werelden extra lagen aan de puzzel toevoegen.
De verhalen van Jonas en Martha kruisen met sekten en scheuren in het multiversum. De minutieuze plot en de acteerprestaties culmineren in een filosofisch rijke finale die aandacht beloont.
Counterpart liep twee seizoenen van 2017 tot 2019 en draait om J.K. Simmons die twee versies van dezelfde man speelt. De ene is een timide bureaucraat genaamd Howard Silk; de andere, Howard Silk Prime, is een geharde spion. Een koude-oorlogexperiment creëerde de parallelle aarde, met een Berlijnse controlepost die decennia spionage mogelijk maakte.
De serie combineert spionagethriller-elementen met reflecties over identiteit en keuzes. De precieze uitvoering en de prestaties maken de annulering na slechts twee seizoenen extra opvallend.