Sitcoms putten al decennia lang humor uit de alledaagse worstelingen van het gezinsleven, of dat nu in grote huishoudens, samengestelde families of huizen vol geadopteerde kinderen is. Sommige producties draaiden de formule om door anderewereldse elementen zoals aliens, heksen of vampiers toe te voegen, terwijl de kern van herkenbare humor intact bleef.
Door de jaren heen experimenteerden makers met fantasy-ingrediënten in het genre. De resultaten varieerden van cultfavorieten tot kortstondige experimenten, maar de meest geslaagde exemplaren verwerkten bovennatuurlijke premisses naadloos in suburbane of moderne settings zonder de sitcom-ziel te verliezen.
De serie uit 1987 Out of This World draaide om tiener Evie, half mens en half alien, die krachten ontdekte zoals het bevriezen van de tijd door haar vingers tegen elkaar te drukken. Ze woonde bij haar moeder en gebruikte een gloeiend kristal om te praten met haar afwezige vader, een Antareaanse krijger gespeeld door Burt Reynolds.
Afleveringen draaiden vaak om Evie die nieuwe vaardigheden uittestte, zoals wensen vervullen of zichzelf klonen, meestal met hulp van familieleden. De serie viel op door de fantastische elementen direct in de humor te integreren in plaats van ze als losse gags te behandelen.
De serie liep acht seizoenen van 1964 tot 1972 en volgde heks Samantha die probeerde als gewone huisvrouw te leven met haar sterfelijke man Darrin. Haar onsterfelijke familieleden, vooral haar moeder Endora, maakten de situatie regelmatig ingewikkeld met spreuken en streken.
De serie trok aandacht door traditionele dynamieken om te keren: de machtige vrouw stond centraal terwijl haar man grotendeels machteloos bleef. Samantha’s geamuseerde blik op het menselijke leven voegde extra lagen toe aan de comedy.
De FX-serie uit 2019 What We Do in the Shadows, gebaseerd op de film uit 2014, volgde een groep eeuwenoude vampiers die het moderne leven deelden in één huis. Personages als Laszlo, Nadja, Nandor en de energie-vampier Colin worstelden met alles van huishoudelijke rekeningen tot het begrijpen van hedendaagse technologie.
De mockumentary-stijl benadrukte hun verouderde perspectieven en misstappen met menselijke gewoontes, wat scherpe humor opleverde over vier seizoenen. Guillermo, de menselijke familiar, vormde een nuchtere tegenhanger van de onsterfelijke chaos.
De kortstondige serie Galavant (2015-2016) viel op als musicalcomedy over een ridder die zijn geliefde probeert te redden uit de handen van een boze koning. Originele nummers klonken in bijna elke aflevering, met een cast waaronder Timothy Omundson als de komisch gelaagde koning Richard.
Met zijn zelfbewuste toon en cameos van beroemdheden kreeg de serie lof voor energieke vertelkracht, ondanks slechts twee seizoenen en achttien afleveringen. De mix van middeleeuwse fantasy en Broadway-achtige nummers gaf de serie een eigen stem.
Bovenaan de lijst staat The Good Place (2016-2020), die vier gebrekkige mensen volgde die dachten in de hemel te zijn beland door een administratieve fout. Kristen Bell, William Jackson Harper, Jameela Jamil en Manny Jacinto speelden naast Ted Danson als de opzichter en D’Arcy Carden als de behulpzame robot Janet.
De serie ontwikkelde zich over vier seizoenen tot een dieper onderzoek naar moraliteit en persoonlijke groei, met geheugenwipes en uitgebreide tijdlijnen in het hiernamaals om filosofische ideeën te verkennen. De balans tussen slapstick en doordachte thema’s bleef tot aan de finale intact.