Tony Gilroy keert terug met 'Behemoth!' met Pedro Pascal in een verhaal over familieschaduwen en filmscores

De eerste speelfilm van de regisseur in veertien jaar belicht orkestmuziek maar worstelt met een passieve hoofdrol en ongelijkmatig tempo.

Tony Gilroy keert na meer dan tien jaar terug naar het maken van speelfilms met Behemoth!, een drama rond een voormalig kindercellist die worstelt met de last van zijn beroemde familie. Pedro Pascal speelt de hoofdrol als Alex Serian, met Olivia Wilde, Eva Victor, Will Arnett en Alexa Swinton in de cast. Het verhaal speelt zich af over meerdere periodes en locaties, waaronder opnamesessies op Hollywood-scoringstages.

Non-lineaire structuur test dramatische vaart

De film gebruikt een wisselende tijdlijn die de narratieve stroom vaak onderbreekt. Pascal brengt warmte en aanwezigheid in de rol, maar de passiviteit van het personage beperkt de betrokkenheid van het publiek. Gilroy, bekend van zijn Oscarnominatie voor Michael Clayton en zijn recente werk aan de Star Wars-serie Andor, brengt een sterke cast samen en toont technische finesse.

Vergelijkingen met films als Maestro of Tár komen vanzelf op door de focus op klassieke muziek en Hollywood-scoring, maar Behemoth! haalt zelden hun intensiteit. Het scenario geeft Alex weinig diepgang en portretteert hem als een toeschouwer in zijn eigen leven, gevormd door narcistische familieleden in plaats van een volledig uitgewerkt hoofdpersonage.

Familiedynamiek en achtergrondverhalen blijven onderontwikkeld

Alex' terugkeer naar Los Angeles na twintig jaar brengt confrontaties met zijn verleden. Zijn broer Andy, gespeeld door Arnett, ruilde klassieke altviool in voor een kortstondige rockband en presenteert nu een podcast over televisie en film. Hun overleden vader Peter verschijnt in videocameo's, terwijl hun moeder Ginnie, gespeeld door JoBeth Williams, aan dementie lijdt.

Vroege scènes tonen de jonge Alex die optreedt op televisie en wijzen op ouderlijke motieven die reputatie boven echte steun stelden. Deze elementen bieden af en toe inzicht, maar bouwen geen samenhangende familiegeschiedenis op die de afstandelijkheid van de hoofdpersoon kan verklaren.

Scoring-sessies leveren de sterkste momenten van de film

De meest overtuigende sequenties vinden plaats tijdens orkestopnames in studio's zoals de Barbra Streisand Scoring Studio bij Sony. Een collectief van negen componisten, waaronder Michael Abels, Emily Bear, Michael Giacchino en Alan Silvestri, levert originele muziek in dramatische, suspensevolle, actiongerichte en romantische stijlen. Het werk versterkt zowel de studioscènes als de bredere soundtrack.

Kijkers die geïnteresseerd zijn in filmmuziek krijgen een zeldzame blik op het proces, hoewel de film niet laat zien hoe specifieke cues aansluiten bij de actie op het scherm. De geavanceerde audio in Dolby Atmos versterkt de zintuiglijke impact van deze passages.

Romantische verwikkelingen en vaderschapskwesties sturen latere ontwikkelingen

Alex' vroegere relaties krijgen een ongelijkmatige behandeling. Een rijke beschermvrouwe, gespeeld door Wilde, achtervolgt hem agressief nadat hun affaire is geëindigd en spreekt zinnen uit als “I bleed for you and you shun me?”. Andere connecties, waaronder een met een violiste gespeeld door Victor, verschijnen kort voordat de focus verschuift naar een begrafenis en vragen over mogelijk vaderschap bij de getalenteerde dochter van de violiste.

I bleed for you and you shun me?

— Carol Spedding, gespeeld door Olivia Wilde, In de film Behemoth!

Interacties met jongere muzikanten, waaronder een cellist die wordt gecoacht voor een auditie en de tienercomponiste Viviana, laten Pascal opkomende vaderinstincten tonen. Deze verhaallijnen komen laat maar voegen emotioneel gewicht toe aan de latere delen.

Visuele en technische kwaliteit springen in het oog ondanks narratieve tekortkomingen

Cinematograaf Damián García, die eerder met Gilroy samenwerkte aan Andor, levert fraaie beelden. De film komt uiteindelijk het sterkst over als een zintuiglijke ervaring rond de fysieke aanwezigheid van muziek in plaats van een volledig meeslepende karakterstudie.

Tags bij dit artikel