Tom McCarthy dringt aan op meer actie tegen kerkmisbruik bij debuut klimaatdrama 'A Statement' op NYFF

Regisseur blikt terug op nalatenschap van 'Spotlight' terwijl nieuwe ensemblefilm de klimaatgesprekken van 1980 opnieuw bekijkt te midden van aanhoudende politieke verdeeldheid.

Regisseur Tom McCarthy keerde terug naar het New York Film Festival met zijn nieuwste project, het ensemble drama A Statement. De film onderzoekt een historische bijeenkomst in 1980 van wetenschappers en experts die gemeenschappelijke grond zochten over koolstofemissies. McCarthy gebruikte de gelegenheid om de blijvende invloed van zijn eerdere werk Spotlight te herzien, dat in 2016 de Academy Award voor Beste Film won.

McCarthy beoordeelt de impact van Spotlight op kerkelijke verantwoordelijkheid

De film uit 2016 volgde het onderzoek van de Boston Globe dat wijdverbreid seksueel misbruik van kinderen door priesters en de pogingen van de katholieke kerk om dit te verbergen aan het licht bracht. McCarthy vertelde aan Variety dat reacties van het publiek zeer persoonlijk waren, waarbij veel kijkers hun ervaringen erkend voelden. Toch meent hij dat institutionele hervormingen onvoldoende zijn.

Heeft het veel verandering teweeggebracht binnen de katholieke kerk? Naar mijn mening niet echt. Niet genoeg. Het is niet genoeg totdat elk kind veilig is, wat mij betreft.

— Tom McCarthy, Interview op het New York Film Festival

A Statement haalt klimaatconferentie van 1980 naar het heden

McCarthy's nieuwe film is gebaseerd op een echte conferentie in St. Petersburg, Florida, waar twintig specialisten samenkwamen om een gezamenlijke boodschap aan het Congres te formuleren over de gevaren van koolstofdioxide. De groep slaagde er niet in het eens te worden over de formulering, en het scenario van Nathaniel Rich benadrukt hoe dezelfde verdeeldheid bijna vijf decennia later nog steeds bestaat. Paul Rudd speelt de hoofdrol, met Paul Giamatti en Tatiana Maslany in de cast.

McCarthy benadrukte dat de film geen belerende boodschap uitdraagt. In plaats daarvan nodigt hij kijkers uit om de feiten te overwegen en mee te discussiëren. Het verhaal opent met een tekst op het scherm die de bijeenkomst van 1980 aanduidt als de eerste Amerikaanse bijeenkomst gericht op de klimaatcrisis.

Cast en auteur benadrukken actuele relevantie te midden van politieke verschuivingen

Rudd merkte op dat de oorspronkelijke deelnemers het probleem zagen als een gedeelde dreiging in plaats van een partijdige strijd. Hij wees erop dat de wetenschap al duidelijk was en dat de focus lag op het vinden van oplossingen. De film verschijnt terwijl eenentwintig staten een rechtszaak hebben aangespannen tegen de regering-Trump over de terugdraaiing van emissieregels voor elektriciteitscentrales.

Alles wordt gepolitiseerd. Dit was geen gepolitiseerd issue. Deze [bijeenkomst] betrof echt slimme mensen, zowel republikeinen als democraten, die inzagen: ‘Dit is een existentiële dreiging en iets waar we mee om moeten gaan.’

— Paul Rudd, New York Film Festival

Auteur Nathaniel Rich, wiens boek Losing Earth de basis vormde voor het scenario, noemde het project de eerste speelfilm over klimaatverandering die voor volwassenen is geschreven. Hij prees de gematigde aanpak in vergelijking met meer strijdlustige pogingen.

Film verschijnt terwijl kassacontrast en politiek debat voortduren

De première viel samen met de release van een andere prominente titel, Digger van Tom Cruise, die commercieel tegenviel. Critici hadden sterk uiteenlopende meningen over de twee films. McCarthy toonde zich nieuwsgierig naar het andere project, terwijl hij benadrukte dat zijn eigen doel is om dialoog te bevorderen in plaats van lezingen te geven.

In de slotscène van de film spreekt het personage van Paul Giamatti een zin uit over de blijvende betrouwbaarheid van de wetenschap ondanks wisselende regeringen. Rudd reageerde met een veelbetekenende lach, wat suggereert dat de opmerking een ironische lading heeft gezien de huidige realiteit.

Tags bij dit artikel