Alejandro González Iñárritu's nieuwste project, Digger, is een scherpe politieke satire die de bijtende toon van Stanley Kubrick's klassieker Dr. Strangelove uit 1964 weerspiegelt. Het verhaal draait om een machtige oliemagnaat wiens roekeloze daden de wereld naar de rand van de afgrond brengen, met groteske humor als wapen tegen autoritaire figuren die variëren van clownesk tot tiranniek.
De eerste scènes leveren een hoogdravende, luide komedie op die ongelijkmatig uitpakt en vaak meer scherp dan grappig aanvoelt. Scenarioschrijvers Alexander Dinelaris, Nicolás Giacobone en Sabina Berman schrijven samen met Iñárritu dialogen die soms aanvoelen als preken voor eigen parochie. Een onverwachte structurele verschuiving halverwege geeft het verhaal een nieuwe laag, waardoor de film complexer en intellectueel uitdagender wordt, ook al blijven de lachmomenten schaars.
Bekend van intieme drama's als 21 Grams en The Revenant en experimentelere werken als Birdman en Bardo, laat Iñárritu zich soms meeslepen door intellectuele uitweidingen die ten koste gaan van emotionele betrokkenheid. Digger ontwijkt die valkuilen grotendeels door de focus naar buiten te richten: op culturele opstandigheid en de rol van kunstenaars in turbulente tijden, in plaats van naar binnen op de regisseur zelf. Er zijn echo's van John Cassavetes, Charlie Chaplin en Eugene Ionesco, maar de film volgt een eigen koers met een mix van woede en humanisme.
In de hoofdrol portretteert Tom Cruise de gewetenloze miljardair Digger Rockwell met prothetische make-up en morele lelijkheid die doen denken aan zijn eerdere grensverleggende rollen in Eyes Wide Shut en Magnolia. De vertolking zet zijn publieke imago op het spel op een manier die zijn gebruikelijke actiehelden niet doen, en een verborgen laag voegt meta-commentaar toe over de invloed van beroemdheden en acteerbereik. De bijrollen, waaronder Riz Ahmed, John Goodman, Jesse Plemons en Sophie Wilde, zijn eveneens sterk.
Het plot volgt een bijna-apocalyps die wordt veroorzaakt door gevaarlijk olieboren. Rockwell reageert met botte, ongemakkelijke eerlijkheid in plaats van valse geruststellingen en schetst de beschaving als te zeer gehecht aan gemak om nog van koers te kunnen veranderen. Het personage is geïnspireerd op echte oliemagnaten, tech-executives en politieke leiders, waardoor de satire scherp en actueel is.
Digger is geen publiekssucces. Het gebrek aan genre-smeerolie en grote-studio-glans onderscheidt het van andere recente politieke films. Toch geven de vitaliteit en de nadruk op de blijvende waarde van kunst het een blijvende impact. Warner Bros. Pictures brengt de film op 2 oktober 2026 in de bioscoop. SlashFilm gaf het een 7 uit 10.