The Sopranos leverde 86 afleveringen over zes seizoenen op HBO en vestigde zich als een toonaangevende dramaserie uit de late jaren negentig en de jaren nul. De serie volgde Tony Soprano terwijl hij therapie, familieverhoudingen en zijn rol in de georganiseerde misdaad combineerde, met scherpe dialogen, emotionele diepgang en een cinematografische stijl.
Deze ranking bekijkt het onderste deel van die catalogus, beginnend bij de afleveringen die het verst afstaan van de gebruikelijke sterke kanten van de serie. Deze afleveringen bevatten nog steeds memorabele momenten, maar voelen vaak onevenwichtig of misplaatst binnen het grotere verhaal.
Op nummer 86 staat "Christopher" uit 2002. De aflevering behandelt protesten tegen Columbus Day en anti-Italiaanse sentimenten, maar doet dat op een belerende manier die prekerig aanvoelt. De dialogen komen vaak onnatuurlijk over en doorbreken de natuurlijke flow die de meeste afleveringen kenmerkt.
Zelfs hier komen sterke elementen naar voren. Bobby Baccalieri's verdriet om het overlijden van zijn vrouw springt eruit als krachtig en zet toekomstige verhaallijnen op. Christopher Moltisanti's verwarde reactie op Tony's Gary Cooper-uitbarsting is uitgegroeid tot een blijvende meme.
"Chasing It" uit 2007 staat op 85. Tony's gokverslaving duikt plotseling op tegen het einde van de serie en voelt abrupt na seizoenen van organischere verkenning van zijn tekortkomingen. De spanning in de stijl van Uncut Gems komt te laat om volledig geïntegreerd aan te voelen.
Steve Buscemi regisseerde en speelde in seizoen 5 als Tony Blundetto. Zijn werk achter de camera aan "In Camelot" uit 2004 staat op 84. Tony confronteert moeilijke waarheden over zijn vader via een oude minnares, terwijl Juniors pogingen om begrafenissen bij te wonen onder huisarrest donkere humor opleveren. Een korte achtervolging met Phil voegt wat energie toe.
De aflevering "A Hit Is a Hit" uit 1999 staat op 83. Christopher en Adriana wagen zich aan de muziekindustrie, maar de satire voelt geforceerd en gedateerd. Een sterkere subplot toont Tony die vriendschappen buiten de misdaad probeert op te bouwen, om te ontdekken dat anderen alleen maar maffia-verhalen van hem willen horen.
Nummer 82 is "The Telltale Moozadell" uit 2001. Een jonge Stefani Germanotta, later bekend als Lady Gaga, verschijnt in een schoolgrapscène met A.J. Meadow's relatie met Jackie Jr. ontwikkelt zich verder. Tony's affaire met Gloria, een andere patiënt van Dr. Melfi, intensiveert.
"Luxury Lounge" uit 2006 staat op 81. Christopher en Little Carmine gaan naar Los Angeles om te casten voor de maffia-horrorfilm Cleaver. Lauren Bacall en Ben Kingsley verschijnen als gefictionaliseerde versies van zichzelf, maar de brede comedy voelt minder scherp dan de gebruikelijke aanpak van de serie.
De aflevering "Do Not Resuscitate" uit 2000 staat op 80. Het introduceert Bobby Baccalieri, die een belangrijke rol krijgt en een van de sympathiekere figuren in de crew wordt. Livia's intriges en gespannen scènes met Janice zorgen voor extra focus, inclusief een ongemakkelijk moment.
Seizoen 4 wordt vaak vergeleken met slow-burn series als Better Call Saul. "Pie-O-My" uit 2002 staat op 79. Tony en Ralph botsen over het paard Pie-O-My, terwijl Bobby met verdriet worstelt. De aflevering bouwt belangrijke verhaallijnen op zonder op te vallen in een seizoen vol sterkere afleveringen.
"Moe n' Joe" uit 2006 staat op 78. Afleveringen uit seizoen 6A voelen vaak bewust afgemeten en deze focust op Vito's tijd in New Hampshire nadat hij is ontmaskerd. Het tempo illustreert zijn moeite om zich aan te passen aan een gewoon leven voordat hij terugkeert naar New Jersey.
De aflevering "House Arrest" uit 2000 staat op 77. Tony krijgt het bevel om weg te blijven van maffiazaken, wat leidt tot humoristische pogingen tot normaliteit. De meest memorabele scène toont zijn crew die werkloos rondhangt bij Satriale's en benadrukt de vreemde inactiviteit die voorafgaat aan grote gebeurtenissen in seizoen 2.