- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De over het hoofd geziene thriller van Carter Smith belandt op Netflix nu het publiek de viscerale kracht van het subgenre herontdekt.

De horrorfilm The Ruins uit 2008 heeft nieuw leven gekregen op Netflix, precies nu bodyhorror weer volop publiek trekt. Onder regie van Carter Smith naar een scenario van Scott Smith bewerkt de film de eigen bestseller van de auteur en maakt van een potentieel belachelijk uitgangspunt iets veel verontrustenders.

Killerranken veranderen een uitstapje in een nachtmerrie

Het verhaal volgt twee jonge stellen die meegaan met een vreemde op zoek naar zijn vermiste broer bij oude Maya-ruïnes. Wat begint als een idyllische excursie, verandert al snel in een dodelijke val wanneer de groep levende ranken tegenkomt die zich in mensenvlees boren en slachtoffers dwingen zichzelf te verminken in een wanhopige poging te overleven.

Het idee van agressieve planten klinkt in eerste instantie als goedkope camp. Toch weigert de film het gevaar licht op te vatten. In plaats daarvan kiest hij voor expliciete fysieke schending en psychologische kwelling, met personages die geen enkele onderhandeling of ontsnapping mogelijk maken tegen een vijand zonder gezicht of motief.

Bodyhorror in het felle daglicht

Een van de meest verontrustende keuzes is de zonnige setting. In plaats van het geweld in de schaduw te verbergen, speelt het verhaal zich af onder een stralende hemel waardoor elke wond en amputatie onmogelijk te negeren is. Het contrast tussen het prachtige landschap en de toenemende verminking versterkt de angst.

Een sleutelscène draait om personage Stacy, gespeeld door Laura Ramsey. Overtuigd dat de ranken nog in haar lichaam zitten, begint ze in haar eigen vlees te snijden en doodt uiteindelijk haar vriend in een paranoia-aanval. De ranken imiteren ook de stemmen van de overlevenden, zaaien wantrouwen en breken relaties van binnenuit.

Over het hoofd gezien bij release, nu vooruitlopend op zijn tijd

Bij release scoorde de film matig: 5,9 op IMDb en 2,8 op Letterboxd. Critici en kijkers lieten hem destijds grotendeels links liggen. Vandaag voelt de aanpak echter vooruitziend. Recente successen als The Substance, Together en Evil Dead Rise hebben de belangstelling voor verhalen die het menselijk lichaam vervormen en vernietigen nieuw leven ingeblazen.

The Ruins anticipeerde ook de daglichthorrortechniek die later populair werd door Midsommar. Door de veiligheid van de nacht weg te nemen, laat de film personages en kijkers nergens meer schuilplaats vinden. De combinatie van fysieke walging en mentale manipulatie blijft resoneren nu het subgenre weer vaart krijgt.

Nu de titel op Netflix te streamen is, krijgt een nieuw publiek de kans om te ontdekken hoe effectief de film een absurd idee omzet in aanhoudende terreur. Het resultaat is een strak, meedogenloos overlevingsverhaal dat met de tijd relevanter is geworden in plaats van gedateerd.