Weinig Hollywood-mislukkingen kunnen tippen aan The Outrage, een western uit 1964 die Akira Kurosawa’s baanbrekende film Rashomon probeerde te verplaatsen naar de Amerikaanse frontier. Het project begon met een Broadway-stuk dat al zwaar gebukt ging onder eigen castingkeuzes.
Toneelschrijvers Fay en Michael Kanin bewerkten Rashomon in 1959 voor het toneel. Ze plaatsten Amerikaanse en Britse acteurs in yellowface om de Japanse personages te spelen. Rod Steiger en Claire Bloom namen de hoofdrollen op zich die oorspronkelijk werden gespeeld door Toshiro Mifune en Machiko Kyō. Foto’s van de productie laten de ongemakkelijke resultaten zien.
De toneelversie trok voldoende aandacht om studios een filmbewerking te laten overwegen. In plaats van yellowface te herhalen op het witte doek, verplaatsten de Kanins het verhaal naar het zuidwesten van de jaren 1870. De nieuwe setting draaide om een rijke zuiderling, zijn vrouw en een Mexicaanse bandiet.
Laurence Harvey speelde de echtgenoot en Claire Bloom keerde terug als de vrouw. Paul Newman nam de bandietenrol die eerst van Mifune was. Newman bereidde zich voor met een bezoek aan Mexico, maar het accent en de make-up werden meteen bekritiseerd om hun gebrek aan authenticiteit.
Regisseur Martin Ritt, bekend om eerder werk waarin realisme centraal stond, leidde de productie. Waarnemers vroegen zich later af waarom Newman niet gewoon een witte outlaw kon spelen in plaats van brownface te gebruiken.
De film behoudt de originele structuur met meerdere tegenstrijdige versies van een beroving, aanval en moord. Vier personages vertellen hun versie van de gebeurtenissen, waardoor de waarheid onzeker blijft. De kern van het mysterie blijft op papier intact, maar de acteerprestaties ondermijnen de spanning.
Newmans poging tot een Mexicaans accent springt er als bijzonder storend uit. Bijrollen zijn voor Edward G. Robinson als oplichter en William Shatner als predikant. Cameraman James Wong Howe leverde opvallend zwart-witbeeld dat het sterkste element van de productie blijft.
Ritt en Newman hadden het jaar ervoor het geprezen drama Hud afgeleverd. Hun volgende samenwerking sloeg niet aan bij publiek of critici. De combinatie van ongemakkelijke accenten, gedateerde make-upkeuzes en tonale missers zorgde ervoor dat The Outrage grotendeels vergeten raakte.