Toen het World Wide Web op 30 april 1993 voor het publiek openging, zag het digitale landschap er helemaal niet uit zoals de verbonden wereld van vandaag. Studios testten nog hoe ze dit nieuwe netwerk konden gebruiken voor promotie, en Clint Eastwood stapte die ruimte in met zijn politieke thriller In the Line of Fire.
Onder regie van Wolfgang Petersen vertolkt Eastwood de rol van Secret Service-agent Frank Horrigan. Horrigan worstelt nog steeds met spijt omdat hij er niet in slaagde president John F. Kennedy te beschermen en kampt nu met alcoholisme en eenzaamheid. Wanneer een voormalige CIA-agent, gespeeld door John Malkovich, de zittende president op het vizier neemt, grijpt Horrigan zijn kans om zichzelf te rehabiliteren. De film werd Eastwood's laatste hoofdrol in een actiefilm en scoorde 96 procent op Rotten Tomatoes.
Critici prezen het spannende verhaal en de sterke cast. Roger Ebert noemde het een slimme, goed gemaakte thriller en Eastwood's beste genreprestatie sinds Tightrope. The New York Times beschreef het als de meest vermakelijke zomervoorstelling tot dan toe, terwijl de Austin Chronicle de scherpe dialoog en solide acteerprestaties benadrukte.
Columbia Pictures gebruikte America Online om de trailer te verspreiden, samen met productieaantekeningen, foto's en castinformatie. Gebruikers belden via modems in, navigeerden naar Hollywood On Line en downloadden het materiaal rechtstreeks naar hun computer. Alleen al in de eerste week haalden 170 mensen de trailer op.
Ik had alleen deelgenomen aan forums met tekst. Om graphics en full-motion beelden te zien was mooi. Het is een zeer goede toepassing van interactieve marketing.
De bescheiden aantallen uit 1993 vormen een scherp contrast met de trailerreleases van vandaag. Recente campagnes genereren routinematig honderden miljoenen views binnen enkele uren. Toch toonde de inspanning voor In the Line of Fire de studios hoe ze kijkers rechtstreeks via personal computers konden bereiken in een tijd waarin de meeste promotie nog via televisie en print verliep.
Latere films bouwden voort op deze aanpak en maakten van online campagnes uitgebreide interactieve ervaringen. De basis ligt echter bij Eastwood's thriller en het moment waarop het internet Hollywood voor het eerst een nieuwe manier bood om contact te leggen met het publiek.