The Girl on the Train schiet tekort in de schaduw van Gone Girl

De thriller uit 2016 probeert het succes van de onbetrouwbare verteller uit Gillian Flynn's hit na te bootsen, maar wordt te overladen en ongelijkmatig.

De filmadaptatie uit 2016 van The Girl on the Train wilde het culturele moment van Gone Girl vastleggen, maar leverde in plaats daarvan een rommelige thriller op. Onder regie van Tate Taylor en met Emily Blunt in de rol van de getroebleerde Rachel Watson leunde de film zwaar op een onbetrouwbare verteller, terwijl het verhaal van het originele Londen naar de buitenwijken van New York werd verplaatst.

Het plot draait om herinnering en achterdocht

Rachel brengt haar dagen door met drinken en het observeren van een ogenschijnlijk perfect stel vanuit de trein. Wanneer de vrouw, Megan Hipwell, verdwijnt, mengt Rachel zich in het onderzoek ondanks waarschuwingen van de politie. Haar eigen problematische verleden met een ex en vragen over haar verblijfplaats op de avond van de verdwijning maken haar al snel verdacht.

Uiteindelijk blijkt dat Rachel's ex-man Tom de echte schurk is. Hij had haar gaslighting gegeven over haar drankgebruik terwijl hij een affaire had met Megan en haar later vermoordde toen ze zwanger werd. Rachel en Toms huidige vrouw confronteren hem uiteindelijk samen.

Extra plotlijnen drukken het verhaal

De film introduceert diverse bijfiguren en subplots die weinig toevoegen, waaronder verdenkingen rond Megans psychiater en herhaalde slowmotionsequenties. Deze elementen maken een al ingewikkeld verhaal nog diffuser, aldus de recensie.

Gone Girl startte een golf van soortgelijke thrillers

Gone Girl, zowel het boek van Gillian Flynn als de film van David Fincher, maakte donkere verhalen met onbetrouwbare vrouwelijke vertellers en grote plotwendingen populair. Veel latere romans en films probeerden die formule na te bootsen met wisselend succes.

Voorbeelden zijn The Woman in the Window en zelfs een Netflix-parodieserie die de spot dreef met het hele subgenre. The Girl on the Train geldt als een van de directere maar minder geslaagde pogingen om in die voetsporen te treden.

Het boek blijft de betere keuze

Hoewel de bronroman van Paula Hawkins ook een onbetrouwbare verteller heeft, versterkt de filmadaptatie de zwaktes door de uitvoering. Kijkers die een strakkere ervaring zoeken, kunnen beter het boek kiezen, al staan beide versies in de schaduw van sterker verhaalvertellen.

De film is momenteel te streamen op Netflix.

Tags bij dit artikel