- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De thriller van William Friedkin met Gene Hackman ging op 9 oktober 1971 in première en won vijf Academy Awards, waaronder Beste Film.

Vijfenvijftig jaar geleden vandaag, op 9 oktober 1971, bracht 20th Century Fox The French Connection uit, een strakke misdaadthriller geregisseerd door William Friedkin en met Gene Hackman in de rol van een vastberaden New Yorkse rechercheur.

Het verhaal, bewerkt door Ernest Tidyman naar het boek van Robin Moore, volgde het waargebeurde onderzoek naar een grote heroïnesmokkelbende. De film werd al snel een commercieel succes en favoriet bij critici, en sleepte uiteindelijk acht Oscarnominaties en vijf prijzen binnen tijdens de 44e Academy Awards.

Een hedendaagse recensie prijst de intensiteit van de thriller

In de oorspronkelijke recensie kort na de première noemde The Hollywood Reporter de film een eersteklas thriller. Het blad merkte op dat de New Yorkse setting en de regie van Friedkin voortdurende spanning creëerden, waardoor kijkers vanaf de openingsbeelden op het puntje van hun stoel zaten.

De recensie prees vooral de achtervolgingsscène, waarin Hackmans rechercheur een verdachte door de straten achtervolgt terwijl de schurk een verhoogde trein kaapt. Ook de bijrollen van Roy Scheider, Tony LoBianco, Fernando Rey en Marcel Bozzuffi werden geroemd.

Almost from the beginning, you can feel your stomach muscles tightening because you’re afraid of missing something, and as the movie goes along, you can sense the audience sliding forward in their seats, straining to catch every detail.

Oscar-succes en blijvende invloed

The French Connection won prijzen voor Beste Film, Beste Regisseur voor Friedkin, Beste Acteur voor Hackman, Beste Bewerkte Scenario en Beste Montage. De realistische weergave van politiewerk en de vernieuwende actiescènes beïnvloedden talloze misdaadfilms die volgden.

De recensie prees ook cameraman Owen Roizman en componist Don Ellis voor hun bijdragen, en benadrukte hoe de productie authentieke New Yorkse locaties gebruikte om diepte en textuur toe te voegen in plaats van slechts achtergronddecor.