Films die het gordijn voor het maken van films openschuiven, spreken meestal alleen insiders aan. Toch vindt Rodrigo Sorogoyen frisse manieren om het genre te laten prikken in zijn nieuwe drama The Beloved, een verhaal over een gevierde regisseur die terugkeert uit ballingschap om een ambitieus historisch drama te leiden en zijn lang vervreemde dochter cast in de hoofdrol.

Sorogoyen bouwt spanning op met achtergehouden geheimen

De film opent met een mysterieuze ontmoeting in een restaurant. Het publiek ziet Esteban Martínez, gespeeld door Javier Bardem, een jonge vrouw benaderen zonder hun connectie te kennen. Pas geleidelijk onthult het verhaal dat hij haar bij de geboorte heeft verlaten en nu terug is in Spanje om haar de hoofdrol aan te bieden in een woestijndrama over de Spaanse kolonisatie in de Sahara van de jaren dertig.

Als de productie verhuist naar de Canarische Eilanden, wisselen Sorogoyen en cameraman Álex de Pablo abrupt van stijl. Intieme handheldshots maken plaats voor weidse kleur- en zwart-witlandschappen die de harde wind en isolatie van de locatie benadrukken. De visuele verandering weerspiegelt de groeiende spanning op de set.

Bardem levert een magneetachtig portret van directoriale tirannie

Bardem excelleert als Martínez, een ooit verbannen auteur met een problematisch verleden die nog steeds respect afdwingt. Eerst probeert hij charme en aanmoediging bij zijn onervaren dochter Emilia, gespeeld door Victoria Luengo. Als dat mislukt, haalt hij uit naar de hele crew, inclusief zijn langjarige Franse producer Marina, gespeeld door Marina Foïs. Een lange sequentie legt zijn misbruikende uitbarstingen vast in pijnlijke maar donker komische details.

Familiegrieven en machtsstrijd op de set botsen

Het kernconflict komt voort uit Emilia’s weigering om decennia van verwaarlozing en het vroegere drankprobleem van haar vader te vergeven. Luengo brengt stille intensiteit in de rol van een vrouw die nog steeds diepe wrok koestert. Toch slaagt de film er niet in het persoonlijke drama te verbinden met de fictieve film die wordt gemaakt, waardoor kijkers minder betrokken raken bij het koloniale verhaal dat Martínez’ comeback zou moeten aandrijven.

Ondanks de af en toe bekende vader-dochterverlossingsboog toont The Beloved Sorogoyens vaardigheid om ongemak vast te houden. Bardems explosieve vertolking draagt de film, en bewijst opnieuw dat de Spaanse regisseur weet hoe hij professionele druk omzet in meeslepend cinema.