Tesla heeft zijn langverwachte next-generation Roadster opnieuw geïntroduceerd, die in 2017 in een heel andere vorm werd getoond. Het bijgewerkte model beschikt over verschillende geavanceerde systemen die gericht zijn op extreme circuitprestaties.
Bij de introductie werd de auto gepositioneerd als een machine die benzinesportwagens op het circuit moest overtreffen. Vroege elektrische voertuigen hadden al sterke acceleratie laten zien, maar er bestonden nog maar weinig echte elektrische sportwagens naast de originele Roadster uit 2008.
Het ontwerp benadrukte een lage, compacte auto die gericht was op snelheid in plaats van dagelijks comfort. Andere fabrikanten hebben sindsdien hun eigen elektrische sportwagens gelanceerd en nieuwe maatstaven gezet, waaronder de Rimac Nevera R en modellen van Porsche en Xiaomi.
Tijdens de demo reed de Roadster een steile baan op, werd verticaal en reed vervolgens ondersteboven verder. Tesla realiseerde dit met een multimodaal zuigsysteem dat ventilatoren gebruikt om lage druk onder de auto te creëren, waardoor deze tegen het oppervlak wordt gedrukt. Verstelbare rokken helpen het gebied af te sluiten en maken gebruik op verschillende oppervlakken mogelijk.
De getoonde downforce-cijfers liepen op tot 4700 kg bij een voertuig dat waarschijnlijk minder dan 2000 kg weegt. Dergelijke waarden overtreffen die van vergelijkbare auto’s met ventilatoren en riepen enige scepsis op over de praktische toepassing.
De auto voerde sprongen en een kickflip uit met behulp van koudgasstuwers die rondom de carrosserie zijn geplaatst. Er werden drie uitrustingsniveaus aangekondigd: Performance, Thrust en Rocket. Alleen de Rocket-versie beschikt over de volledige stuwersetup en kan korte afstanden vliegen, ten koste van een eenpersoonsindeling om grotere tanks te kunnen plaatsen.
De achterste stuwers leverden de kopacceleratie. Een opgenomen run bereikte 60 mph in één seconde, met een live demonstratie die 0,81 seconden claimde en een topdoel van minder dan 0,59 seconden. Het systeem levert 80 kN kracht om de bandengrip aan te vullen wanneer de limieten worden bereikt.
Een actieve achtervleugel zorgt ervoor dat de auto downforce kan genereren in bochten terwijl de luchtweerstand op hoge snelheid wordt beperkt. Zo worden de tegenstrijdige eisen van grip en rechtlijnige efficiëntie in evenwicht gebracht.
De oorspronkelijke claim van 600 mijl actieradius is bijgesteld. Tesla richt zich nu op meer dan 300 mijl. Een kleinere accu lijkt waarschijnlijk, waarbij het ventilatorsysteem en de stuwers het grootste deel van de beloofde prestaties moeten leveren in plaats van uitsluitend op accuvermogen te vertrouwen.
Tesla noemt een topsnelheid van meer dan 230 mph voor de Rocket-versie. Bij zulke snelheden wordt aerodynamische weerstand de voornaamste beperking in plaats van bandengrip, waardoor het relatieve voordeel van de stuwers afneemt.
De Rocket-uitvoering wordt beschreven als invite-only en niet goedgekeurd voor openbare wegen. Zelfs op afgesloten circuits roepen de grote uitlaatpluimen en snelle bewegingen veiligheidskwesties op voor omstanders en bestuurders. Zijstuwers kunnen mogelijk helpen bij het nemen van bochten, maar de algehele bruikbaarheid buiten demonstraties blijft beperkt.