Tesla heeft een geactualiseerde versie van zijn next-generation Roadster getoond, die voor het eerst in een andere configuratie in 2017 werd gepresenteerd. De nieuwe demonstratie belicht verschillende technische kenmerken gericht op extreme prestaties.
Het oorspronkelijke concept uit 2017 positioneerde de auto als een op het circuit gerichte machine die benzinesportwagens moest overtreffen. Elektrische voertuigen hadden toen al sterke acceleratie laten zien, maar er bestonden op dat moment nog maar weinig echte elektrische sportwagens naast de originele Roadster uit 2008.
Sindsdien hebben andere fabrikanten elektrische sportwagens geïntroduceerd en nieuwe maatstaven gezet. De Rimac Nevera R bereikte 300 km/u sneller dan een Bugatti Chiron Super Sport. De Xiaomi SU7 Ultra vestigde een record op de Nürburgring. Porsche behaalde hogere elektrische snelheden, terwijl BYD een springende auto met actieve vering demonstreerde.
De demonstratie toonde de Roadster die op een verticale baan en ondersteboven reed. Tesla realiseerde dit met een multi-mode zuigsysteem dat ventilatoren gebruikt om lage druk onder de auto te creëren. Verstelbare skirts helpen het gebied af te sluiten en maken gebruik mogelijk op meer dan perfect gladde oppervlakken.
De getoonde downforce-cijfers liepen op tot 4.700 kg. Ter vergelijking: de McMurtry Spierling gebruikt ongeveer 2.000 kg downforce op een auto van 1.000 kg. De waarden lijken hoog voor een tweezitter onder de 2.000 kg, hoewel het exacte gewicht van de auto nog niet is bevestigd.
De auto voerde een sprong over een helling en een kickflip uit met behulp van koude gasstuwers die rondom de carrosserie zijn gemonteerd. Deze stuwers comprimeren en slaan lucht op in tanks aan boord. Alleen de topversie Rocket bevat het volledige systeem en is beperkt tot één stoel om grotere tanks te kunnen plaatsen.
De opwaartse stuwers leveren geen prestatievoordeel op de grond op en voegen gewicht en complexiteit toe. Zijwaartse stuwers kunnen daarentegen extra laterale kracht leveren tijdens het bochtenwerk wanneer de banden hun limiet bereiken.
Een opgenomen test toonde dat de auto met actieve achterste stuwers 60 mph in één seconde bereikte. Een latere live-demonstratie claimde 0,81 seconden en Tesla stelde later dat de topversie onder de 0,59 seconden kon halen. De vier achterste openingen genereren 80 kN kracht.
De stuwers vullen de grip van de banden aan zodra die maximaal is. Testdetails zoals uitrolafstand en timing van vooractivering beïnvloeden directe vergelijkingen met conventionele metingen.
Een verstelbare achtervleugel stelt de auto in staat om in bochten meer downforce te genereren terwijl de luchtweerstand op hoge snelheid wordt verminderd. Deze actieve aanpak lost de afweging tussen downforce en rechte-lijn-efficiëntie op.
Het plan uit 2017 voorzag in een actieradius van 600 mijl. De geactualiseerde versie richt zich op meer dan 300 mijl. Het kleinere accupakket weerspiegelt waarschijnlijk zowel een verbeterde energiedichtheid van de cellen als de afhankelijkheid van het ventilator- en stuwersysteem voor piekprestaties.
Tesla noemt een topsnelheid boven 230 mph voor de Rocket-versie. Bij zulke snelheden domineert de luchtweerstand, waardoor het voordeel van de stuwers beperkt is. Het bedrijf heeft geen topsnelheden voor de andere versies gespecificeerd.
De stuwers vereisen drukvaten waarvan de navultijd en het energieverbruik nog onbekend zijn. De Rocket-versie is alleen op uitnodiging en niet goedgekeurd voor openbare wegen. Veiligheidsvragen rond snelle luchthandelingen en mogelijke brokstukken uit de uitlaatpluim blijven open.