De kritiek op de Franse speler richt zich op aspecten van leiderschap en niet op zijn prestaties op het veld. De aanhangers van het madridismo hadden een profiel verwacht met de intensiteit en de honger van een ster als CR7, maar stuitten op een meer ingetogen houding en minder algemene ambitie.
Die teleurstelling komt voort uit een directe vergelijking met historische figuren die een tijdperk markeerden met hun totale inzet. De omgeving verwachtte een explosiever en meer toegewijd karakter aan collectieve doelen, iets wat niet op het gewenste niveau is uitgekomen.
Tegelijkertijd heeft Argentinië hulde gebracht aan Leo Messi zoals past bij een speler met een uitzonderlijke carrière. Zijn weg omvatte het dragen van het gewicht van de aanvankelijke kritiek tot het bereiken van de top met de verovering van het WK en de aanwezigheid in twee andere opeenvolgende finales.
De geschiedenis van Leo Messi met het nationale elftal is uitgegroeid tot een duidelijk voorbeeld van volharding. Van de kritiek tot de momenten van glorie toont zijn ontwikkeling hoe consistentie een heel nalatenschap kan herdefiniëren.