Teherangeles beleeft verdeeld het WK-debuut van Iran

De Perzische wijk in Los Angeles toont de afwijzing van het elftal van de Islamitische Republiek en het verbod op de oppositiesvlag

Wandelen over de Westwood Boulevard in Los Angeles tijdens het WK 2026 voelt als een enclave waar geografie en politiek voortdurend botsen. Deze wijk, in 2010 officieel erkend door de stad en gecentreerd rond de Persian Square, herbergt een groot deel van de 700.000 Iraniërs die in Zuid-Californië wonen.

De openingspartij van het elftal van de Islamitische Republiek tegen Nieuw-Zeeland in het SoFi Stadium heeft de spanning in de wijk verder opgevoerd. Voor het eerst bevindt een gastland zich technisch in conflict met een deelnemer en heeft het dat land de toegang tot zijn grondgebied ontzegd.

Politiek steekspel op straat in Westwood

Met de bewoners over het onderwerp praten is lastig. Velen zwijgen en sommigen weigeren zelfs met Spaanse journalisten te praten omdat ze Spanje ervan beschuldigen het regime te steunen. Mahmud, eigenaar van een plaatselijke fruitzaak, fungeert als brug en helpt andere stemmen in de wijk aan het woord te laten komen.

Een van hen is Sam, eigenaar van een boekhandel vol posters die het einde van de ayatollahs eisen en de Leeuw en Zon-vlag tonen, het symbool van vóór de revolutie van 1979 en het embleem van de oppositie.

Vraag het maar aan iedereen in de wijk, ze zullen zeggen dat dit elftal niet van ons is. Onze spelers zijn de duizenden die twee maanden geleden op straat zijn vermoord.

— Sam, boekhandelaar in Teherangeles, Interview in zijn zaak in Westwood

Roozbeh Farahanipour, symbool van de diaspora

Alle gesprekken leiden naar de naam van Roozbeh Farahanipour. Geboren in Teheran in 1971, vluchtte hij uit Iran na een doodvonnis wegens het leiden van studentenprotesten in 1999 en kwam als politiek asielzoeker naar de Verenigde Staten. Tegenwoordig leidt hij de Kamer van Koophandel van West Los Angeles en presenteert hij zich als leider van de burgerlijke ongehoorzaamheid.

Ik steun het elftal van de Islamitische Republiek nooit. Ik kreeg een doodvonnis van het regime... ik kwam als politiek asielzoeker en steun altijd het elftal van de oppositie. Individueel vind ik de spelers aardig, maar zolang ze met het shirt en de vlag van het regime op het veld staan, zijn ze een propagandamachine. In de loop der tijd heb ik dit sentiment zien groeien. Ik heb een hekel aan de vlag van de Islamitische Republiek. Als ik gedwongen ben de wedstrijden te volgen, zal ik juichen bij doelpunten van de tegenstander.

— Roozbeh Farahanipour, CEO van de Kamer van Koophandel van West Los Angeles, Verklaringen in Teherangeles

FIFA verbiedt oppositiesvlag in stadions

De politisering van het elftal heeft ertoe geleid dat de FIFA de Leeuw en Zon-vlag in de stadions heeft verboden. Roozbeh Farahanipour noemt de maatregel onlogisch en in strijd met de vrijheid van meningsuiting die de Amerikaanse grondwet garandeert.

Volgens de ondernemer mag men wel vlaggen meenemen ter ondersteuning van de lhbti-gemeenschap, de MAGA-beweging of zelfs fastfoodketens, maar wordt het symbool van de Iraanse oppositie geweerd.

Een verdeelde gemeenschap tussen sport en protest

Meer dan 600 Iraans eigendom bedrijven geven het commerciële leven in de wijk kleur, maar de politiek heeft het plezier in het toernooi overschaduwd. Farahanipour erkent de verdeeldheid: een deel van de gemeenschap wil gewoon voetbal kijken, een ander deel wil het podium gebruiken om de mensenrechtensituatie in Iran aan de kaak te stellen.

De sfeer in Teherangeles laat zien dat voetbal en politiek in dit geval onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Voor bewoners als Sam, Mahmud en Farahanipour wordt elke wedstrijd van Iran in Los Angeles een daad van positionering tegenover het regime van hun land van herkomst.