Ted Lasso raakte vanaf seizoen 2 aflevering 'Headspace' het spoor bijster, zegt criticus

De Apple-serie richtte zich op therapie en een verdeeld Nate-verhaal, het keerpunt na een geliefd debuutseizoen

Het debuutseizoen van Ted Lasso veroverde het publiek met het verhaal van een oprechte Amerikaanse footballcoach die werd aangesteld om een Britse voetbalclub te leiden. Jason Sudeikis speelde de optimistische titelheld wiens volkse wijsheid en open hart geleidelijk de sceptici voor zich won, waaronder de eigenares die juist uit was op falen op het veld. Het feelgood-verhaal van de underdog bood welkome afleiding in een moeilijk jaar en groeide al snel uit tot een culturele favoriet.

Ted Lasso blijft populair genoeg voor Apple om de serie door te zetten tot een vierde seizoen. Toch merken veel fans dat de serie niet meer de vonk van het eerste seizoen heeft. Een analyse wijst het precieze moment aan waarop het verhaal onherroepelijk de verkeerde kant op ging.

Seizoen 2 aflevering 7 als keerpunt

De aflevering getiteld "Headspace" introduceerde twee grote verschuivingen die de serie ten slechte keerden. Kijkers die de luchtige toon van seizoen 1 waardeerden, zagen in de daaropvolgende afleveringen een ander soort programma.

Therapiesessies veranderen de kern van de serie

Wanneer de hoofdpersoon paniekaanvallen krijgt, komt therapie prominent in beeld. De criticus merkt op dat mentale gezondheidszorg in het echte leven waardevol is, maar dat uitgebreide therapiescènes op het scherm vaak de "show, don't tell"-aanpak vervangen die drama boeiend maakt. De innerlijke focus op Teds worstelingen voelde minder meeslepend dan de eerdere verhalen rond het team en veranderde het karakter van de serie fundamenteel.

Not like this ... not like this.

— Switch, The Matrix, Referenced in the critique of narrative choices

Nates opkomst en val als narratieve misstap

De promotie van kitman Nate tot assistent-coach sloot aanvankelijk aan bij de underdog-geest van de vroege afleveringen. Zijn groeiende onzekerheid, behoefte aan bevestiging en wrok jegens Ted Lasso maakten hem echter tegen het einde van seizoen 2 tot antagonist. De serie besteedde in seizoen 3 veel tijd aan een romantische subplot en een late verzoening die veel kijkers onbevredigend en onterecht vonden.

De criticus stelt dat het begrijpen van iemands achtergrond schadelijk gedrag niet automatisch rechtvaardigt en dat de overhaaste afloop een negatieve indruk achterliet op het geheel. De combinatie van deze twee verhaallijnen zorgde ervoor dat de latere seizoenen aanvoelden als een breuk met wat het publiek oorspronkelijk aansprak.

Tags bij dit artikel