Quentin Tarantino's film uit 2019 Once Upon a Time in Hollywood is gestegen op de Prime Video-charts en vestigt opnieuw de aandacht op de levendige herinterpretatie van het late jaren zestig in Los Angeles. De film is Tarantino's negende speelfilm en zijn voorlaatste regiewerk onder zijn zelfopgelegde limiet van tien films. Hij brengt Leonardo DiCaprio en Brad Pitt samen in een verhaal dat het vervagende studioperiode en de opkomst van nieuwe stemmen in de cinema vastlegt.
Het verhaal speelt zich af in 1969 en volgt acteur Rick Dalton, gespeeld door DiCaprio, die ooit de hoofdrol speelde in de televisiewestern Bounty Law maar nu probeert zijn carrière nieuw leven in te blazen. Dalton richt zijn blik op mogelijkheden in spaghettiwesterns en krijgt een voorzichtige band met buurvrouw Sharon Tate, vertolkt door Margot Robbie. Zijn trouwe chauffeur en stuntman Cliff Booth, gespeeld door Pitt, raakt tijdens zijn eigen omzwervingen in de stad verzeild met leden van de Manson Family.
Tarantino liet zich voor Dalton inspireren door figuren als Steve McQueen, al kent het personage een steilere professionele neergang. Booth weerspiegelt echte stuntmannen uit die tijd zoals Gary Kent en Gene LeBell, de laatste bekend van zijn rol tegenover Bruce Lee in The Green Hornet. Het verhaal weeft fictieve personages samen met historische figuren en verwijst naar talrijke films en televisieprogramma's uit die periode.
De Manson Family vormt een centrale lijn, waarbij Booth een filmset bezoekt die hun aandacht trekt en leidt tot een beslissende confrontatie. Kijkers die de echte gebeurtenissen kennen, zien dat Tarantino sterk afwijkt van de vastgelegde geschiedenis. De regisseur signaleert dit alternatieve pad al met de titel zelf en presenteert een sprookjesachtige versie die verzonnen elementen mengt met echte figuren en incidenten.
Een memorabele scène toont Booth in een gevecht van drie ronden met Bruce Lee, dat na elke ronde wordt onderbroken als beide mannen een overwinning claimen. De aanwezigheid van Dalton en Booth verstoort uiteindelijk de geplande aanval van de familie op Sharon Tate. Net als in zijn eerdere herziening van de Tweede Wereldoorlog in Inglourious Basterds onderzoekt Tarantino wat er had kunnen gebeuren als zijn personages in aanraking kwamen met iconische momenten uit de Hollywood-geschiedenis.
De film fungeert als een liefdevolle ode aan het Hollywood uit Tarantino's jeugd, met zijn kleurrijke persoonlijkheden, levendige bijeenkomsten en verborgen verhalen achter de theatermarquees. Daltons worsteling om aansluiting te vinden bij een veranderende industrie weerspiegelt aspecten van de regisseur eigen publieke reflecties over de richting van de cinema. Tarantino vertaalt dat perspectief in eigenzinnig vertellen in plaats van simpele nostalgie.
DiCaprio levert een onzekere hoofdrolspeler terwijl Pitt een magnetische uitstraling geeft aan de raadselachtige Booth. Pitt won een Academy Award voor Beste Mannelijke Bijrol voor de rol, wat onderstreept hoe zijn vertolking de hele productie verhief.
De diepgang van het oorspronkelijke verhaal heeft al twee uitbreidingen opgeleverd. Tarantino schrijft de roman The Adventures of Cliff Booth. Daarnaast bereikt het scenario The Further Mis-Adventures of Cliff Booth, geschreven door Tarantino, in december de bioscopen onder regie van David Fincher. Deze projecten benadrukken de blijvende aantrekkingskracht van de personages en de wereld die Tarantino creëerde.