Sylvester Stallone heeft openhartig verteld over de intense fysieke eisen en persoonlijke kosten van het opbouwen van zijn beroemde gespierde lichaam voor de Rocky- en Rambo-films. In een recent gesprek met The New York Times bij de promotie van zijn aankomende memoires The Steps blikte de tachtigjarige acteur terug op hoe zijn benadering van fitness zich ontwikkelde en uiteindelijk uit de hand liep.
Vroeg in de Rocky-serie speelde Stallone een relatief gewoon ogende vechter. Later besloot hij dat het personage ijdelder moest worden, terwijl de krijgersrol in Rambo om een agressievere, dierlijke uitstraling vroeg. Stallone mikte op een slanke, katachtige uitstraling in plaats van puur volume. Hij vergeleek de gewenste look met een jaguar: wild, krachtig en atletisch, anders dan het forsere postuur van Arnold Schwarzenegger.
Wat begon als toegewijde training veranderde tijdens Rocky III in een allesverslindende fixatie. Stallone kwam uit op slechts 2,6 procent lichaamsvet en ontwikkelde boulimia, waarbij hij geen voedsel binnen kon of wilde houden om die precieze conditie te bereiken. Hij noemde de mentaliteit een obsessieve lichaamsverering en merkte op dat zulke resultaten meestal additieven en drugs vereisen.
Het werd een obsessie. Echt erg. Het kwam zover dat ik boulimia kreeg. Dat hoor je hier als eerste. Ik kwam uit op 2,6 procent lichaamsvet toen ik Rocky III deed, en ik kon niets binnenhouden. Of ik wilde het niet binnenhouden omdat ik zo geobsedeerd raakte met het vasthouden van dat fitnessniveau, letterlijk een obsessieve lichaamsverering. En niemand doet het zonder additieven en drugs, punt. Het kan me niet schelen wat ze zeggen.
Op de directe vraag naar prestatiebevorderende middelen erkende Stallone hun rol. Hij beschreef het gebruik als cycli van zes weken aan en zes weken af, terwijl hij benadrukte dat het een zware fysieke tol eiste.
O mijn god, dat moet. Maar je doet het op een gevoelige manier — zes weken aan, zes weken af. Mensen zeggen: ‘O, dat krijg je niet op natuurlijke wijze.’ Nee, dat klopt. Maar het eiste ook een vreselijke tol.
Een keerpunt kwam met de film Cop Land uit 1997, waarin Stallone een kwetsbare, te zware en deels dove agent speelde. De rol bevrijdde hem van de constante druk om een topmusculatuur te behouden. Later volgden tegenslagen in zijn carrière, maar hij kampt nog steeds met fysieke klachten als gevolg van jarenlange intense training en stunts.
Stallone onderging negen rugoperaties, twee schouderoperaties en drie nekfusies. Hij vergeleek zijn lichaam met iets dat bij elkaar wordt gehouden met binddraad, maar zei dat hij fit wil blijven. Terugkijkend wenst hij dat hij anderen meer van het zware fysieke werk had laten doen.
Als ik het over kon doen, zou ik zeggen: ‘Laat iemand anders de vlag dragen en doe je eigen stunts niet.’ Ik weet niet waarom ik mezelf steeds weer pijn moest doen.