Supertankers stromen naar het Midden-Oosten om uitzonderlijk hoge betalingen te incasseren voor het vervoer van ruwe olie door de Straat van Hormuz, wat het wereldwijde tekort aan geschikte schepen verergert en vrachttarieven scherp opdrijft op meerdere routes.
Olievervoer via de strategische waterweg, die de Perzische Golf verbindt met wereldmarkten, is weer bijna terug op het niveau van voor de recente conflicten, ondanks aanhoudende dreigingen voor schepen. Die gevaren hebben de chartertarieven sterk opgedreven: de kosten voor het vervoer van ruwe olie van de Golf naar Oost-Azië liggen nu meer dan zes keer hoger dan voor de verstoringen begonnen.
Gegevens van Signal Ocean tonen dat meer dan veertig procent van de ongeveer 850 very large crude carriers ter wereld zich momenteel in de Perzische Golf of op korte vaarafstand daarvan bevindt. Deze sterke concentratie komt deels door de groeiende praktijk van ship-to-ship-overdrachten in veiliger wateren buiten de straat, waaronder de Golf van Oman en nieuwe locaties voor de westkust van India, waar operators het directe risico van een oversteek via Hormuz vermijden.
De afgelopen maanden waren de beste ooit voor ruweolietankers. Het grote probleem is dat het ship-to-ship-systeem buiten Hormuz inefficiënt is en dat de scheepsbeschikbaarheid daar en elders echt onder druk zet.
Het aantal lege VLCC’s dat naar Atlantische havens vaart, is gehalveerd ten opzichte van een maand eerder. Tegelijkertijd blijft de productie van producenten in Amerika sterk, terwijl de volumes uit de Golf herstellen, wat extra druk legt op een al krappe wereldwijde tankermarkt.
Deze week werd een VLCC tegen een mogelijk recordbedrag van 82 miljoen dollar gecharterd voor een reis van de Amerikaanse Golf naar Japan, wat neerkomt op meer dan 40 dollar per vat en een stijging van meer dan vijftig procent in slechts drie weken. Op de route Perzische Golf–Oost-Azië, die ongeveer drie weken duurt, stegen de dagtarieven woensdag tot bijna 1,4 miljoen dollar, een stijging van bijna 540 procent sinds voor het conflict. De Brent-prijzen stegen in dezelfde periode slechts ongeveer veertig procent.
De extreme kosten en beperkte beschikbaarheid van supertankers hebben charterers op routes buiten het Midden-Oosten ertoe gebracht over te stappen op kleinere Suezmax- en Aframax-schepen. De meeste november-ladingen Amerikaanse ruwe olie naar Azië varen nu met deze schepen, wat op zijn beurt hun eigen chartertarieven opdrijft.
De kleinere zusjes van de VLCC, de Suezmax- en Aframax-schepen, vertonen ook geen tekenen van vertraging, dus er is nergens een uitweg.