Sunny Sandler is al in meer dan twee dozijn films verschenen dankzij haar vader Adam Sandler, maar Sunny Sandler neemt een rol op zich die haar talent echt laat zien in het nieuwe drama "Don't Say Good Luck". De 17-jarige speelt Sophie, een tweedejaars middelbare scholier die de ernstige gezondheidsproblemen van haar moeder onder ogen moet zien terwijl ze de hoofdrol speelt in de ambitieuze schoolproductie van de musical "Waitress".
Julia Hart regisseert deze Netflix-film van Happy Madison Productions met een zachte hand die het onderscheidt van typische studiofilms. Het verhaal draait om Elizabeth, gespeeld door Melanie Lynskey, een moeder van drie die hoort dat haar kanker is teruggekeerd na jaren in remissie. In plaats van klinische scènes te tonen, blijft de film dicht bij huis en laat zien hoe het gezin het nieuws verwerkt en zich voorbereidt op een onzekere toekomst.
Sophie heeft levendige herinneringen aan de eerdere strijd van haar moeder en moet nu de druk van de repetities combineren met groeiende spanningen thuis. Haar jongere tweelingbroers zijn nog te jong om de ernst van de situatie volledig te begrijpen, waardoor Sophie haar emoties grotendeels alleen moet verwerken terwijl haar vader en oma verschillende vormen van steun bieden.
Lynskey brengt stille kracht en kwetsbaarheid in Elizabeth, waardoor de vastberadenheid van de moeder heel persoonlijk aanvoelt. Sunny Sandler evenaart die emotionele eerlijkheid met een vertolking van Sophie die zowel de onzekerheid van de tiener als de opkomende volwassenheid vastlegt. De jonge actrice zingt ook haar eigen nummers en brengt het sleutellied "She Used to Be Mine" met rauwe emotie op een cruciaal moment.
De bijrollen voegen diepgang toe zonder in stereotypen te vervallen. Jack Champion speelt de charmante maar onvolmaakte tegenspeler van Sophie, terwijl Scarlett Estevez haar beste vriendin neerzet die haar eigen identiteit verkent. Bebe Neuwirth en Steve Buscemi verschijnen als oma en opa en bieden contrasterende benaderingen van de familiercrisis. Buscemi's personage spreekt een simpele maar aangrijpende zin uit die Sophie aanmoedigt haar gevoelens te uiten.
Hart, die eerder de "Stargirl"-films en de indie "Fast Color" regisseerde, maakt een mainstream verhaal dat toch persoonlijk en meelevend aanvoelt. De film vermijdt gemakkelijke schurken en toont in plaats daarvan kwetsbaarheid bij personages die aanvankelijk als obstakels lijken. Het spreekt tieners aan die hun onafhankelijkheid opeisen en ouders die leren wanneer ze moeten vasthouden en wanneer ze moeten loslaten.
Je mag het eruit laten. Als het niet bij mij is, dan bij iemand anders.
Met de focus op het gezinsleven en theatrale ambitie biedt "Don't Say Good Luck" een doordachte kijk op vertrouwd coming-of-age-terrein. Het resultaat voelt oprecht in plaats van overdreven sentimenteel en verdient zijn emotionele impact door zorgvuldige acteerprestaties en Harts vaste regie.