De spiraal brengt bovennatuurlijke horror en scherpe satire op Italiaanse familiejaloezie naar Venetië

Paolo Strippoli’s psychologische thriller volgt de wanhopige deal van een moeder om haar perfecte leven te beschermen, met sterke prestaties van Jasmine Trinca en Valeria Bruni Tedeschi

Paolo Strippoli brengt een welkome dosis genrefilms naar het Filmfestival van Venetië met De spiraal (L’Estranea), een psychologische horrorfilm die de obsessie met perfectie van de Italiaanse middenklasse hekelt. Het verhaal volgt een vrouw en moeder wiens angst voor een imperfect gezin haar drijft tot een sinister pact dat uitmondt in toenemende tragedie en bovennatuurlijke dreiging.

Strippoli bouwt voort op eerdere donkere familieverhalen

Strippoli verkende eerder nachtmerrieachtige familiedynamieken in Flowing en religieuze horror in The Holy Boy. Zijn derde speelfilm keert terug naar de welgestelde Italiaanse samenleving, waar status en uiterlijk vertoon centraal staan. De film vangt de paniek die ontstaat wanneer een gebrek de gepolijste schijn van succes bedreigt.

Trinca en Bruni Tedeschi dragen de film met gespannen spel

Jasmine Trinca levert een meeslepende prestatie als Anna, de geagiteerde moeder wiens angsten de vertelling voortstuwen. Valeria Bruni Tedeschi biedt scherpe ondersteuning als een mysterieuze vreemdelinge die een huiveringwekkende oplossing biedt en een mix van ondeugendheid en kwaadaardigheid brengt die de spanning en donkere humor versterkt.

Familiegeheimen komen in vier hoofdstukken aan het licht

Het plot ontvouwt zich in vier hoofdstukken getiteld De dochter, De zoon, De vader en De moeder. Deze delen springen over 25 jaar terwijl Anna lang begraven familiegeheimen onthult. Het verhaal begint in 1999 wanneer het gezin zich vestigt in een luxe villa in Bari, gefinancierd door een bloeiend familiebedrijf in kleding.

Vroege tegenslagen treffen tijdens een tuinfeest wanneer de jonge Alice een ernstige hondenbeet oploopt. Anna zoekt hulp bij de raadselachtige vreemdelinge in een ziekenhuiskapel, die een pact voorstelt dat één familielid redt ten koste van een ander. Het patroon herhaalt zich en sleept het huishouden dieper de ellende in.

Satire richt zich op burgerlijke preoccupaties

Het scenario van Strippoli en Salvatore de Chirico vermengt oprechte ouderlijke bezorgdheid met scherpe kritiek op ijdelheid. Kwesties als handicap, gewicht en seksualiteit worden breekpunten voor Anna’s wanhoop om een benijdenswaardig familie-imago in stand te houden. De film bouwt op naar een apocalyptisch slot terwijl de focus op klasse trots en de prijs van perfectie behouden blijft.

Sterke beelden van cameraman Cristiano Di Nicola en een turbulent geluid ontwerp versterken de sfeer. De score van Robin Coudert, bekend als ROB, vermengt zich met effectieve needle drops om het onbehagen te vergroten.

Sterke cast ondersteunt potentieel als festivalfavoriet

Het ensemble, met acteurs die de kinderen op verschillende leeftijden spelen, levert solide werk. Toch behoort de film toe aan Trinca en Bruni Tedeschi, wier geladen scènes het verhaal dragen. De Italiaanse titel verwijst naar de vreemdelinge, een detail dat de centrale relatie benadrukt.

De spiraal onderscheidt zich als sappig, sfeervol entertainment met internationale aantrekkingskracht. Het kan remake-interesse wekken terwijl het in originele vorm schittert voor publiek dat horror zoekt met subversief sociaal commentaar.

Tags bij dit artikel