Singaporese regisseur Alvin Lee brengt zijn eerste speelfilmproject naar de Asian Project Market op het Busan International Film Festival. De zwarte tragikomedie in de nabije toekomst volgt een programmeur die een AI-replica van zijn overleden vrouw maakt en de technologie later omzet in een commerciële dienst voor anderen die met verlies kampen.
In de film bouwt hoofdpersoon Yong Yi een digitale versie van zijn overleden vrouw Kate om zijn verdriet te verzachten. Een vriend ziet commerciële mogelijkheden en overtuigt hem een startup te starten die vergelijkbare grief-bots aanbiedt. Yong Yi accepteert later een betaalde opdracht om in het geheim de herinneringen op te nemen van de terminaal zieke architect meneer Yun. Hun groeiende band dwingt Yong Yi om zijn eigen onopgeloste verleden onder ogen te zien en te beslissen of hij de lucratieve klus afrondt of de kwetsbare man beschermt.
Lee beschrijft het project als een onderzoek naar authentieke menselijke verbinding versus digitale preservatie. Het verhaal put rechtstreeks uit zijn eigen ervaring met het verlies van zijn beste vriend vier jaar eerder.
Tijdens het schrijven van het script kreeg Lee een verzoek van een familielid om een AI-video te maken van een overleden familielid. De creatie bracht oprechte troost ondanks het kunstmatige karakter. “Ik heb het gemaakt en het gaf echte troost aan mensen van wie ik hou, en ik weet nog steeds niet wat ik daarvan moet vinden,” zegt Lee. “De persoon erin was niet echt hij, maar de troost die het creëerde was echt. Die tegenstrijdigheid werd het startpunt van de film.”
We kunnen ook leven in comfort en ontkenning, maar vaak is de pijn die ons breekt een deel van ons en essentieel voor onze groei. Dat maakt ons mens.
Producer Anthony Chen volgt Lees korte films al sinds zijn studententijd en hielp het concept voor de speelfilm aanscherpen. “Het heeft een paar iteraties gekost voordat we op dit idee uitkwamen en ik ben blij dat het uit een persoonlijke bron komt en toch een brede universele aantrekkingskracht heeft,” zegt Chen.
Co-producer Gina Tan, die vijf jaar geleden voor het eerst met Lee samenwerkte aan een korte film, benadrukt zijn evenwichtige aanpak. “Hij deinst niet terug voor de moeilijke dingen, maar laat ze nooit zwaar worden,” zegt Tan. “Die gevoeligheid is precies wat ‘Talk to Me When You Are Dead’ vraagt.”
Het project arriveert in Busan in de derde versie na enkele jaren ontwikkeling. De producers willen de markt gebruiken om coproducenten, financiers en medewerkers aan te trekken, in de overtuiging dat de universele thema's ook buiten Singapore zullen aanslaan.
Lee werkt verder aan een vervolgidee dat actuele Singaporese kwesties zoals lage geboortecijfers en ruimtegebrek combineert met een bovennatuurlijke twist.