Simple Town maakt speelfilmdebuut met horrorcomedy Big Break

New Yorks sketchkwartet combineert ensemblehumor en genretroepen in debuut van regisseur Ian Faria

Het in New York gevestigde sketchcomedygezelschap Simple Town waagt zich aan het maken van een speelfilm met Big Break, een met horror doordrenkte comedy waarin het kwartet opgeblazen versies van zichzelf speelt. Na jaren van liveoptredens en online shorts komen de performers samen op een landgoed om het plotselinge mainstreamsucces van een van de leden te vieren, waarbij ze oude grieven en onverwacht gevaar onder ogen moeten zien.

Ensemblechemie draagt het verhaal

In plaats van te leunen op grote gags of punchlines komt de humor voort uit de goed ingespeelde interactie van de groep. De film spot mild met generatiegebonden egocentrisme, sociale ongemakkelijkheid en stille rivaliteiten. Hoewel de lachsalvo's gematigd blijven, houden de zelfbewuste prestaties de toon licht en boeiend gedurende de hele film.

Wrok en kansen botsen op het landgoed

Het verhaal draait om drie leden die herenigd worden met een voormalige collega wiens geanimeerde hit hem rijkdom en roem heeft gebracht. Ze komen in de hoop een deel van dat succes te bemachtigen en maskeren hun frustratie achter beleefde gesprekken. De spanning loopt op wanneer een van hen na te veel alcohol een bot verzoek uit, waardoor de onderliggende competitie zichtbaar wordt.

Horrorthema's verhogen de inzet

Zonder dat de gasten het weten, koestert hun gastheer een donker geheim. Een gevangen slachtoffer en een verborgen kerker veranderen het weekend al snel in een chaotische strijd om te overleven. Misverstanden zorgen ervoor dat iedereen elkaar verdenkt, waardoor de situatie uitmondt in geweld en paniek.

Regisseur Ian Faria levert een gepolijst debuut

Ian Faria maakt zijn speelfilmdebuut als regisseur met een vlot tempo en een subtiele visuele stijl die de improvisatorische feel van de cast ondersteunt. Het scenario wordt toegeschreven aan Sam Lanier, hoewel de natuurlijke dialogen wijzen op een sterke inbreng van de performers. De montage van Caroline Yost helpt het nerveuze, spontane ritme te bewaren.

De film sluit af met een passende muzikale knipoog die de eigenzinnige geest benadrukt. Al met al biedt Big Break een bescheiden maar vermakelijk etalage voor de kenmerkende comedy van de groep.

Tags bij dit artikel