Silver Side Up van Nickelback maakte post-grunge tot wereldhits en aanhoudende controverse

Het op 11 september 2001 uitgebrachte album bracht 'How You Remind Me' voort en stuwde de Canadese band naar enorme verkoopcijfers te midden van groeiende kritiek.

Tegen het einde van de jaren negentig had de invloed van grunge een golf van gitaarbanden op gang gebracht die rauwe randjes combineerden met gepolijste productie. Bands als Creed, 3 Doors Down, Puddle of Mudd en Fuel stegen snel met sterke riffs en toegankelijke melodieën. Hardrock won aan het begin van het millennium terrein in de mainstream naast popsterren als Britney Spears, NSYNC, Backstreet Boys en Christina Aguilera.

Deze groepen behaalden groot commercieel succes, maar kregen vaak strengere kritiek dan eerdere grunge-pioniers als Nirvana, Alice in Chains, Soundgarden en Pearl Jam. Tot de meest omstreden behoorde het Canadese kwartet Nickelback, wiens reeks hits en multi-platina albums hen regelmatig tot doelwit maakten van rockcritici.

Vroege jaren legden de basis voor doorbraaksucces

Nickelback werd begin jaren negentig opgericht in Hanna, Alberta en putte uit hardrock- en grungesound. Hun onafhankelijke debuut Curb verscheen in 1996, gevolgd door The State in 1998. Roadrunner Records bracht laatstgenoemde opnieuw uit en hielp singles als 'Leader of Men' en 'Breathe' aan radio-airplay. Toeren met acts als Creed, Sevendust en 3 Doors Down vergrootte hun bekendheid. De band won in 2001 de Juno Award voor Beste Nieuwe Groep, wat de weg vrijmaakte voor bredere erkenning.

Silver Side Up leverde een signature anthem en chartdominantie

Het derde studioalbum, Silver Side Up, vatte de kenmerkende mix van de band samen: zware gitaren, meeslepende refreinen en introspectieve teksten over onderwerpen variërend van huiselijk geweld tot persoonlijk berouw. Voorman Chad Kroeger bestudeerde hits op de radio tijdens het schrijven, en het resultaat leverde 'How You Remind Me' op, de enige Billboard Hot 100-nummer 1 van de groep. Het nummer stond vier weken op de eerste plaats in 2001 en was het meest gedraaide nummer op Amerikaanse radio het jaar daarop.

How You Remind Me is het type nummer dat eens in een mensenleven voorbijkomt, en ik ben echt blij dat ik ermee geassocieerd word. Ik heb het gevoel dat het niet meer mijn nummer is en dat ik het niet heb geschreven. Als ik het op de radio hoor, lijkt het een entiteit die een eigen leven heeft gekregen, en ik ben gewoon blij dat mijn naam eraan verbonden is.

— Chad Kroeger, Liner notes voor de heruitgave van Silver Side Up uit 2005

Tragische timing deed niets af aan de directe commerciële impact

Silver Side Up verscheen op 11 september 2001 in de winkels. Het debuteerde op nummer 2 in de Billboard 200 met meer dan 178.000 exemplaren in de eerste week, achter alleen The Blueprint van Jay-Z. Het project verkocht uiteindelijk meer dan 10 miljoen exemplaren wereldwijd, waaronder zes miljoen in de Verenigde Staten. De band ging die avond door met een gepland concert in Pennsylvania en bood daarmee een korte afleiding tijdens het nationale rouwproces.

Enorme verkoopcijfers gingen gepaard met groeiende kritische tegenreactie

Opvolgers als All the Right Reasons debuteerden op nummer 1 en verkochten miljoenen exemplaren, maar Nickelback kreeg zelden lof van smaakmakers die het geluid als te commercieel beschouwden. Radio-overdaad en consistent toursucces voedden een culturele tegenreactie die in 2011 piekte met een online petitie tegen hun optreden tijdens de Thanksgiving-halftime van de Detroit Lions. De groep trok nog steeds grote publieken en verkocht platen, wat de kloof tussen publieke discussie en publiek gedrag benadrukte. Latere jaren brachten enige herwaardering, hoewel sterke meningen blijven bestaan.

Productieteam en awards bevestigden de blijvende nalatenschap

Producer Rick Parasher en mixer Randy Staub hielpen het gepolijste geluid van het album vorm te geven. Silver Side Up kreeg vier Grammy-nominaties, waaronder Record of the Year voor 'How You Remind Me', plus meerdere Billboard Music Awards en Juno Awards. De band werd het eerste Canadese act sinds The Guess Who dat tegelijkertijd de albumlijsten in de VS en Canada aanvoerde. Meer dan twee decennia later blijft het album de blauwdruk voor het commerciële hoogtepunt van Nickelback en hun blijvende plaats in de rockgeschiedenis.