Showtime-serie The Man Who Fell to Earth maakt van klassieke tragedie een immigrantenallegorie

De dramaserie uit 2022 met één seizoen heeft Chiwetel Ejiofor in de hoofdrol als nieuwe buitenaardse bezoeker en put direct uit de David Bowie-film, terwijl de wanhoop uit het bronmateriaal wordt verzacht

De Showtime-miniserie uit 2022 The Man Who Fell to Earth herschikt Walter Tevis' roman uit 1963 tot een vervolg op de David Bowie-film uit 1976. Met Chiwetel Ejiofor als de alien Faraday en Bill Nighy als de oorspronkelijke bezoeker Thomas verschuift het tien afleveringen tellende seizoen het verhaal naar thema's van ontdekking en veerkracht in plaats van een onvermijdelijke ondergang.

Walter Tevis introduceerde de alien-uitvinder in 1963

Tevis' roman volgt Thomas Jerome Newton, een humanoïde van de stervende planeet Anthea. Newton arriveert op aarde op zoek naar technologie en rijkdom om de overgebleven bewoners van zijn wereld te redden. Hij patenteert geavanceerde apparaten, bouwt een fortuin op en presenteert zich als een briljant industrieel. Verslaving, overheidsbemoeienis en isolatie houden hem uiteindelijk ver van zijn doelen.

Het boek heeft meerdere bewerkingen geïnspireerd. De bekendste is de film uit 1976 met Bowie in de hoofdrol. Latere versies zijn onder meer een televisiefilm uit 1987 en een korte musical uit 2015.

Serie-makers maken een direct vervolg op de Bowie-film

Ontwikkeld door Alex Kurtzman en Jenny Lumet pakt de Showtime-productie jaren na de gebeurtenissen uit de Bowie-film op. Faraday reist naar de aarde om de vermiste Thomas te vinden en om menselijke wetenschappelijke doorbraken te benutten, met name het koude-fusieonderzoek van Justin Falls, gespeeld door Naomie Harris. Elke afleveringstitel verwijst naar een Bowie-nummer.

De eerste afleveringen richten zich op Faradays aanpassing aan de zintuiglijke overbelasting op aarde en Justins aanvankelijke scepsis. De toon is lichter dan in eerdere versies en presenteert Faraday als een nieuwsgierige buitenstaander die geleidelijk invloed en zichtbaarheid verwerft.

Critici prijzen de acteerprestaties maar signaleren gemiste kansen

Recensenten reageerden over het algemeen positief op de serie. /Film prees het optimistischere perspectief en Ejiofors vermogen om het excentrieke uitgangspunt geloofwaardig te maken. Polygon roemde de hoofdrollen en het gevoel van verwondering, maar stelde vragen bij de manier waarop de serie omgaat met raciale dynamiek wanneer Faraday met autoriteiten in aanraking komt.

Slant Magazine vond het verhaal te conventioneel en miste de vreemdheid van het originele materiaal. Over het geheel genomen kreeg de serie goede kritieken voor de cast en de thematische verschuiving, ook al hadden sommige kijkers meer excentriciteit gewild.

Tags bij dit artikel