Seth Rogen gelooft dat de hit Superbad uit 2007 nooit geproduceerd zou kunnen worden onder het huidige studiosysteem. De comedian en co-schrijver deelde zijn mening tijdens een interview met The New York Times terwijl hij sprak over bredere veranderingen in de entertainmentindustrie.
Rogen herinnerde zich het eenvoudige traject dat het project meer dan vijftien jaar geleden doorliep. Studio's kochten het scenario, stelden een budget van 20 miljoen dollar vast en koppelden een releasedatum aan de volgende augustus. Het team castte vervolgens de film, huurde een regisseur in en volgde het vastgestelde schema zonder verdere obstakels.
Dat gestroomlijnde proces staat in scherp contrast met de huidige werkwijze. Rogen merkte op dat geen enkele studio vandaag de dag zomaar een script zou aankopen en een releasedatum zou vastleggen voordat talent en goedkeuringen zijn geregeld.
De viervoudig Emmy-winnaar wees op een fundamentele verschuiving in hoe projecten groen licht krijgen. Studio's eisen nu complete pakketten vooraf, inclusief een regisseur en acteurs met voldoende naamsbekendheid. Ontbreekt die sterrenstatus, dan loopt het project vast of moet het worden hercast, ook als de oorspronkelijke keuzes beter bij het materiaal passen.
Now everything has to be in place before they’ll decide whether or not they’re making it: Who’s the director? Who are the actors? Are they famous enough? Do they have big enough names?
Rogen prees voormalig Sony-topvrouw Amy Pascal om haar bereidheid om de grappigste performers te steunen, ongeacht hun toenmalige box-office potentieel. Hij stelde dat deze mentaliteit, die vertrouwde op creatief oordeel om het meest winstgevende resultaat te behalen, grotendeels uit de beslissingskamers is verdwenen.
Rogen ging ook in op recente horrorsuccessen van jonge makers met een YouTube-achtergrond. Hij zei dat deze doorbraken overeenkomen met het advies dat hij al jaren geeft en noemde dat hij vier jaar eerder een van de regisseurs, Kane Parsons, had ontmoet. Hij beschreef Hollywood als inherent volatiel, met grote verschuivingen om de paar jaar, maar blijft zich richten op projecten die passen bij zijn creatieve doelen.