Seth MacFarlane putte inspiratie uit het culturele landschap van de jaren negentig bij het plannen van het tweede seizoen van de Peacock-comedy Ted. De serie draait om de grove, marihuanahoudende teddybeer en zijn menselijke metgezellen, dus zocht het creatieve team naar kenmerkende elementen van het decennium. Een opvallende keuze was een scherpe parodie op oud-president Bill Clinton.
De scène komt voor in aflevering vijf, getiteld "The Sword and the Stoned." Clinton bezoekt een plaatselijke Dunkin' Donuts waar medewerker Matty Bennett, gespeeld door Scott Grimes, kritiek levert op het landsbestuur van de president. Clinton reageert door koffie naar hem te gooien. MacFarlane verzorgde zelf de stem, met een trefzekere imitatie die de komische clou raak treft.
MacFarlane wilde dat het personage als de echte Clinton zou overkomen en niet als een acteur met make-up. Eerste tests met protheses bleken ontoereikend. Standaard computergegenereerde beelden leverden ook geen goed resultaat op en zorgden voor een onheilspellend effect dat kijkers uit de scène haalde.
We wanted to see if there was a way to make Clinton look exactly like Bill Clinton, and not like somebody playing Bill Clinton.
De productie huurde een archivaris in die portretten en video ophaalde uit de Bill Clinton Presidential Library. De oudere beelden misten voldoende resolutie voor gedetailleerd referentiewerk. Het team schakelde vervolgens een forensisch beeldhouwer in die met ZBrush-software een nauwkeurig digitaal model maakte van Clintons hoofd en gezicht uit die periode.
Het Los Angeles-bedrijf Deep Voodoo, bekend om facetechnologie, werd bij het project betrokken. Co-VFX-supervisor Hoyt Yeatman merkte op dat het systeem de onderliggende performance frame voor frame in kaart brengt om die getrouw te reproduceren. Het proces bleef gebaseerd op MacFarlanes opgenomen acteerwerk en niet op een generatieve aanpak.
It’s a really good example of AI being used as a tool, where you still have a team of artists who are creating this thing, but the tool they’re using is just the right tool for the right job.
MacFarlane merkte op dat het tot leven brengen van de beer meer ingewikkeld werk vraagt dan de Clinton-scène. Artiesten leggen zijn bewegingen op de set vast en verfijnen die daarna handmatig, met extra nuance en afwerking. Het resultaat maakt Ted tot een geloofwaardig personage, wat MacFarlane zowel een zegen als een vloek noemt.
Extra effecten waren onder meer Ted die in een peuterautootje rijdt, babykleding draagt en in Dungeons and Dragons-cosplay verschijnt. Elk nieuw kostuum vraagt extra ontwerp- en animatietijd, waardoor de productie het aantal outfitwisselingen beperkt.
MacFarlane prees de ingetogen vakbekwaamheid van de animators. Hun zorgvuldige aanpassingen houden de beer geloofwaardig zonder opvallende effecten. Kijkers zien vaak niet dat Ted digitaal is, wat getuigt van het stille vakmanschap.