Senegal heeft zich gewend tot het G20 Common Framework voor schuldverlichting, een cruciale test voor het mechanisme zes jaar na de lancering. Het West-Afrikaanse land vroeg op 15 september om behandeling, wat de aandacht trok van beleidsmakers tijdens de bijeenkomsten van de World Bank en het International Monetary Fund in Bangkok.
Dakar heeft de langdurige procedures gezien die Ghana en Zambia doorliepen, beide landen die tijdens de pandemie in gebreke bleven en het raamwerk gebruikten. Ambtenaren streven nu naar een sneller resultaat met parallelle gesprekken tussen crediteurgroepen. Het land heeft ongeveer 45 miljard dollar aan publieke schuld en hoopt op evenredige verlichting voor obligatiehouders, banken en officiële kredietverstrekkers, waaronder Frankrijk, Groot-Brittannië en China.
De muur kwam op ons af. We moesten stoppen.
Senegal hield op 6 oktober een informatiebijeenkomst onder auspiciën van het IMF om alle partijen vanaf het begin op één lijn te krijgen. Deze aanpak wijkt af van eerdere gevallen waarbij eerst officiële crediteurenakkoorden werden gesloten, gevolgd door afzonderlijke onderhandelingen met obligatiehouders en banken. Zambia, dat in november 2020 in gebreke bleef, heeft nog steeds geen definitieve voorwaarden met commerciële crediteuren die ongeveer 6 procent van de totale herstructurering vertegenwoordigen.
Ethiopië kreeg te maken met juridische druk nadat groeiverwachtingen uit eerdere gesprekken verouderd bleken, wat leidde tot rechtszaken over 1 miljard dollar aan in gebreke gebleven obligaties. Crediteuren trokken zich pas terug na een laatste-minuutoplossing eerder dit jaar.
De G20 introduceerde het raamwerk in november 2020 om een complexer crediteurenlandschap aan te pakken. China is uitgegroeid tot de grootste bilaterale kredietverstrekker met 2,2 biljoen dollar verstrekt aan 200 landen tot 2023. Opkomende markten hebben in een vergelijkbare periode ook meer dan 2,5 biljoen dollar aan obligaties in harde valuta uitgegeven.
De eerste grap was dat het Common Framework noch gemeenschappelijk noch een raamwerk is. Er waren grote verschillen tussen de gevallen.
Recente aanpassingen omvatten een door het IMF gesteund playbook, een streeftermijn van zes maanden voor externe investeerdersakkoorden en inspanningen van de Parijs Club om trage officiële crediteuren te benoemen. Het IMF heeft ook aangedrongen op sterkere betrokkenheid van particuliere kredietverstrekkers.
Schuldherschikking is een inherent moeilijk proces, voor zowel crediteuren als debiteuren. Het was nog moeilijker vóór het Common Framework, gezien de toenemende rol van niet-traditionele crediteuren.
Senegal moet ongeveer 1,8 miljard dollar aan total return swaps oplossen met kredietverstrekkers zoals Africa Finance Corp., Société Générale en First Abu Dhabi Bank. Vragen blijven bestaan over welke ontwikkelingsinstellingen preferred-creditorstatus hebben en verliezen vermijden, een kwestie die eerdere deals vertraagde.
Een onthulling van 7 miljard dollar aan verborgen leningen van de vorige regering blokkeerde de toegang tot de markt en beëindigde een eerder IMF-programma in 2024. Dakar heeft onlangs een beginselakkoord bereikt voor een nieuwe faciliteit van 2,2 miljard dollar, geadviseerd door Lazard, dat andere Afrikaanse landen in soortgelijke gesprekken heeft vertegenwoordigd. Minister van Financiën Cheikh Diba heeft schulden in CFA-frank uitgesloten van de herstructurering.
Het verbeterde Common Framework klinkt voor mij als een marketingtruc. Ze proberen het Common Framework opnieuw te verpakken om misschien te suggereren dat het deze keer anders zal zijn. De jury is er nog lang niet uit.