De nieuwste animatiefilm van het team achter Puss in Boots: The Last Wish levert een van de meest aangrijpende cinematische momenten van het jaar. In Forgotten Island belanden beste vrienden Raissa en Jo gestrand op het raadselachtige eiland Nakali terwijl ze worstelen met tijdelijk geheugenverlies. Hun zoektocht om verloren herinneringen terug te krijgen en naar huis te keren neemt een hartverscheurende wending wanneer Jo ermee instemt herinneringen aan hun lange vriendschap op te geven om Raissa's ontsnapping te verzekeren.
De daaropvolgende reeks, waarin Raissa wanhopig door vervagende gedeelde herinneringen navigeert, valt op door zijn visuele ambitie en rauwe emotie. De film verdiende plekken op jaarlijsten voor zowel zijn genreprestaties als zijn algehele excellentie.
Voorafgaand aan de release sprak SlashFilm met regisseurs Januel Mercado en Joel Crawford. Hun volledige gesprek is te horen in de aflevering van 30 september van de /Film Weekly-podcast. Een opvallend deel richt zich op de climaxgeheugenreeks en de creatieve oorsprong ervan.
De memoryscape en het erdoorheen rennen was iets waarvan we wisten dat het een visuele tour de force zou worden die cool is om te zien, maar ook heel erg emotioneel.
Crawford noemde The Hangover en Eternal Sunshine of the Spotless Mind als inspiratiebronnen. Hij en Mercado wezen ook op het werk van de Japanse regisseur Satoshi Kon, die in 2010 overleed, als een belangrijke invloed op de onderscheidende aanpak van de scène.
Kon voltooide vier lovend ontvangen speelfilms: Perfect Blue in 1997, Millennium Actress in 2001, Tokyo Godfathers in 2003 en Paprika in 2006. Zijn innovatieve montage- en verteltechnieken hebben filmmakers als Darren Aronofsky en Christopher Nolan beïnvloed.
Ik ben blij dat je Satoshi Kon aanhaalt, want de montage en zijn visuele storytelling zijn heel trippy: hij gebruikt snij- en bewegingstechnieken om de kijker te desoriënteren, maar je gaat nog steeds mee op de reis vanuit het perspectief van het personage dat door verschillende ruimtes in de tijd wordt getransporteerd en geworpen.
Hoewel Forgotten Island in een ander toonregister opereert dan Kon's thrillers als Perfect Blue of Paprika, weerklinkt de doelbewuste desoriëntatie in de geheugenreeks zijn kenmerkende methodes. De rest van de film toont bredere ambitie die aansluit bij Kon's grensverleggende geest.
Forgotten Island draait momenteel in de bioscopen.