Sarah Santaolalla zegt dat rechts haar haat om haar principes en verdedigt haar Spanje van tinto en chuletón

De 27-jarige medewerkster van TVE geeft een interview aan El Mundo waarin ze verzekert dat ze zich niet zal terugtrekken door de pesterijen en zichzelf vergelijkt met Bertín Osborne en Pablo Motos

Sarah Santaolalla, 27 jaar oud, heeft zich ontwikkeld tot een van de meest terugkerende stemmen in het programma-aanbod van La 1 van TVE. Ze werkt regelmatig mee aan programma’s als Malas lenguas en Directo al grano, en haar opvattingen over rechts maken haar regelmatig tot actueel nieuws.

Interview in El Mundo: principes en weerstand tegen pesterijen

In een uitgebreid interview met dagblad El Mundo blikt de politiek analiste terug op haar loopbaan en verdedigt ze met klem haar standpunt. “Ik weet dat mijn principes mijn pad hebben bepaald, een pad met veel fouten en missers, maar ik heb ervan genoten. Wie denkt dat ik me zal terugtrekken of dat ik het laat bij de pesterijen, kent me niet”, verklaarde ze.

Ik hoop alleen dat mijn principes me tot het einde toe bijstaan. Ik slaap ’s nachts goed en ik heb een bar onder mijn huis, dat betekent dat ik het goed heb gedaan in het leven en mijn principes heb behouden.

— Sarah Santaolalla, politiek analiste, Interview met El Mundo

De afwijzing van rechts en de rol van schurk

Santaolalla stelt dat rechts haar aanwezigheid niet verdraagt omdat ze een 27-jarige vrouw vertegenwoordigt die het diskrediet en de leugens heeft doorstaan. Volgens haar “hebben ze een schurk nodig in hun verhalen” en vervullen zowel de premier Pedro Sánchez als zijzelf die rol. “Niets bevalt de fachosfera meer dan een muze van links”, aldus Santaolalla.

Het Spanje dat ze vertegenwoordigt

De paneliste beschrijft het Spanje dat ze verdedigt als het land waar mensen genieten van een terras, een middagje bioscoop of een dagje strand. Ze noemt ook haar deelname aan demonstraties voor de publieke gezondheidszorg en tegen de genocide. Als dochter van een vader uit León die zich in Asturië vestigde en een moeder uit Burgos die elkaar leerden kennen in Salamanca, ziet ze zichzelf als deel van een generatie die waarde hecht aan rapcultuur, wijde T-shirts, drankjes met veel ijs, vlees en vis.

“Met groente red ik het net, excuus aan de dierenactivisten. Ik ben het Spanje van rode wijn en biefstuk”, vat ze samen. In dezelfde lijn beweert ze dat ze meer zou bijdragen dan bepaalde conservatieve figuren: “In rechts zou ik veel meer betekenen dan Bertín Osborne. Ik heb Bertín Osborne in één hand en Pablo Motos in mijn pink. En in de andere hand Gabriel Rufián en in de andere pink Serrat”.

Tags bij dit artikel