- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De industriepionier distribueerde spelprogramma's, bewerkte Japanse anime voor het Amerikaanse publiek en pleitte meer dan vijf decennia lang voor onafhankelijke televisieproductie.

Sandy Frank, de ervaren televisiedistributeur en producent wiens carrière meer dan een halve eeuw besloeg, is op 97-jarige leeftijd overleden.

Frank verwierf een reputatie als vasthoudend syndicator die spelprogramma's op lokale stations in het hele land plaatste en Amerikaanse kijkers introduceerde bij Japanse animatie en monsterfilms. Zijn werk hielp de naschoolse programmering en gesyndiceerde uitzendingen in de jaren zeventig en tachtig vorm te geven.

Van Paramount naar onafhankelijke productie

Frank begon eind jaren veertig als sales executive bij Paramount Pictures. Later stapte hij over naar NBC en werd hij president van wereldwijde sales bij Wrather Corporation, het bedrijf achter Lassie en The Lone Ranger. Uiteindelijk richtte hij Sandy Frank Program Sales en Sandy Frank Entertainment op, waar hij zowel distributie als productie verzorgde.

Tot de series die hij verkocht of produceerde, behoorden Name That Tune, The Dating Game, Face the Music en The Parent Game.

Japanse content naar Amerikaanse schermen brengen

Frank ontdekte de Japanse animeserie Science Ninja Team Gatchaman op Mip TV in Cannes en bewerkte die tot Battle of the Planets, die in de jaren zeventig een populair naschools programma in de Verenigde Staten werd. Hij importeerde ook verschillende Gamera-films en andere Japanse producties, waarvan sommige later te zien waren op Mystery Science Theater 3000 onder titels als Fugitive Alien en Time of the Apes.

Belangenbehartiging in de sector en persoonlijke doelen

Frank streed voor het behoud van de Prime-Time Access Rule, die de programmeringstijd van de netwerken beperkte en kansen creëerde voor onafhankelijke producenten. Hij financierde ook een weeshuis voor kinderen in Cannes en nam regelmatig bezoekers van de markt mee naar de faciliteit tijdens Mip TV.

Een van zijn trotsste prestaties was het verwerven van de rechten op de autobiografie van Anwar Sadat. De resulterende miniserie Sadat uit 1983, geproduceerd door Columbia Pictures, maakte Frank de eerste jood die het Egyptische parlement toesprak.

Meer dan vijftig jaar lang stond SFE synoniem voor een compromisloze stijl van televisiesales. De heer Frank was een tv-executive die groter was dan het leven. Om te zeggen dat hij onvermoeibaar en vasthoudend was, zou een understatement zijn. De lengtes waar de heer Frank toe ging om een verkoop te realiseren, waren legendarisch, zelfs als dat betekende dat een vliegtuig moest landen om een afspraak te halen of dat hij zo aanhoudend volhardde tot de programminkoper van het tv-station eindelijk toegaf en een deal sloot. Sandy Frank was het tegenovergestelde van de slome verkoper Willy Loman in Death of a Salesman. De heer Frank had de glamourstijl van een tv-executive die de wereld rondvliegt, meestal met een mooie dame aan zijn arm. Knap, slank en modieus liet de heer Frank een onuitwisbare indruk achter op de moderne tv-productie en -distributie.

Cohen voegde eraan toe dat Frank bijtend, manisch, streng, gul, slim, onbevreesd, gevoelig en een genie was, en noemde hem uniek en Amerika's beste tv-syndicator.