De Spaanse aanvaller Samu Aghehowa, 22 jaar en speler van Oporto, is 223 dagen na een ernstige knieblessure weer terug op het veld. De blessure hield hem weg van het Mundial 2026 met het Spaanse elftal.
In een interview met het programma 'El Larguero' vertelde de aanvaller dat de scheur in de voorste kruisband, die op 9 februari 2026 optrad, hem 'verwoest' achterliet en zijn herstel tot een ware nachtmerrie maakte.
Aghehowa, voorheen bekend als Samu Omorodion, legde uit dat de terugkeer in het begin 'heel ver weg en eindeloos' leek. Hij benadrukte echter dat alles volgens plan verliep dankzij de medische staf van de Portugese club en de steun van zijn familie.
'Gelukkig is deze nachtmerrie voorbij. Het belangrijkste is dat ik me weer voetballer voel en geniet van wat ik het liefst doe', zei hij tegen journalist Manu Carreño.
De speler onthulde dat de blessure hem diep raakte omdat het wereldkampioenschap al jaren een van zijn doelen was, zelfs toen hij nog in het tweede elftal van Granada speelde. 'Het eerste waar ik aan dacht toen ze het me vertelden, was het WK', herinnerde hij zich.
Tijdens de eerste wedstrijden van het nationale elftal kon hij de wedstrijden niet kijken. 'Ik was thuis in Sevilla en mijn moeder had de wedstrijd beneden aanstaan. Ik was boven en kon het niet bekijken. Het was psychologisch heel zwaar', bekende hij. Na verloop van tijd wist hij de situatie te verwerken en volgde hij de wedstrijden vanuit Portugal.
Bondscoach Luis de la Fuente nam na de blessure meerdere keren contact met hem op. 'Ik ben hem dankbaar dat hij zich om mij bekommerde. Hij belde me een paar keer. Dat gebaar waardeer ik', zei de aanvaller.
Daarnaast nodigde de RFEF hem uit om de WK-finale tegen Argentinië in New York bij te wonen, een gebaar dat hem verraste en dat hij zeer waardeerde vanwege de genegenheid van de bond.
Nu het herstel vordert, stelt Samu Aghehowa als prioriteiten: weer op het hoogste niveau spelen, zo snel mogelijk terugkeren in het Spaanse elftal en zijn eerste doelpunt voor La Roja maken. 'Hopelijk kom ik zo snel mogelijk terug bij de selectie, ook al weet ik dat het moeilijk is en er veel concurrentie is', besloot hij.
Deze nachtmerrie is voorbij. Het belangrijkste is dat ik me weer voetballer voel