Samantha Sloyan en Summer H. Howell onthullen hart en humor in Mike Flanagans Carrie-serie

De sterren van de nieuwe Prime Video-bewerking bespreken de humor in Margaret White, intense moeder-dochterscènes en hoop op seizoen 2

Veteraan in horror Samantha Sloyan en opkomend talent Summer H. Howell leveren sterke prestaties in regisseur Mike Flanagans nieuwe bewerking van Carrie, nu te streamen op Prime Video. Sloyan neemt de iconische rol van religieuze fanatica Margaret White op zich, eerder gespeeld door Piper Laurie, Patricia Clarkson en Julianne Moore, terwijl Howell de titelrol vertolkt in een optreden dat kwetsbaarheid combineert met groeiende woede.

Margaret White met onverwachte komedie verrijken

Sloyan voegt nieuwe lagen toe aan Margaret, waaronder momenten van donkere humor die kijkers verrassen. In scènes in een supermarkt schrobt het personage toiletten en reageert geschokt op klanten die vibrators kopen. De actrice prijst Flanagan voor het schrijven van personages die komedie vinden in situaties waarin ze uit hun element zijn.

Ik vond die scènes ontzettend leuk. Ik denk dat Mike altijd mijn personages een beetje van dat soort humor heeft gegeven. Beverly Keene heeft grappige momenten, Tamerlane Usher ook. De humor ontstaat doordat ze uit haar eigen wereld wordt gehaald en in deze wereld wordt geplaatst.

— Samantha Sloyan, Collider-interview

Een fysieke en magische trainingsmontage voor Carrie

Howell beschrijft het filmen van een belangrijke sequentie in aflevering 5 die praktische effecten combineert met visuele effecten. Carrie oefent haar krachten samen met een ander personage genaamd Emaline, waardoor objecten beginnen te zweven en uiteindelijk een auto explodeert. De scène eindigt met de twee die als superhelden wegrennen.

Het was echt leuk. Die dag was een mix van visuele effecten, maar vooral praktisch, dus het was leuk om alle flessen op tijd te laten bewegen en ervoor te zorgen dat het team het op het juiste moment deed, en dan de auto-explosie en wegrennen alsof we superhelden zijn.

— Summer H. Howell, Collider-interview

Margarets verborgen krachten en vroege trauma

De serie onthult dat Margaret zelf als kind al krachten bezat. Sloyan legt uit hoe deze achtergrond de angst en beschermingsdrang van haar personage vormgeeft. Een keerpunt komt wanneer stenen op het huis vallen, waardoor Margaret beseft dat haar dochter daarvoor verantwoordelijk is.

Ik denk dat het eerste wat we beseften is dat als je terugspoelt naar het begin, wanneer ze in de stoel zit en iedereen in haar huis is, je de angst begrijpt die ze voelt.

— Samantha Sloyan, Collider-interview

Verschuivende machtsdynamiek tussen moeder en dochter

Meerdere afleveringen tonen de evoluerende relatie. Aan het einde van aflevering 4 komt Carrie thuis op zoek naar bescherming. Later, in aflevering 6, stopt Carrie Margaret van het slaan en dwingt haar in plaats daarvan de gebedsruimte in. Howell noemt die scène bevrijdend, terwijl Sloyan de hartzeer benadrukt van een moeder die bang is voor haar eigen kind.

Het is een soort bevrijding. Het was ook onze laatste aflevering die we hebben gefilmd. We deden 1, 2, 7 en 8, en daarna gingen we terug naar 3, 4, 5 en 6, dus we waren aan het eind. Het was van: ‘Ja, hier heb ik op gewacht.’

— Summer H. Howell, Collider-interview

Een tedere maar donkere slotscène

De serie eindigt met een ingetogen, intiem moment waarin Margaret Carrie helpt het bloed van haar lichaam te wassen. Beide actrices benadrukken het vertrouwen dat tijdens de repetities en de gesloten set is opgebouwd, waardoor de scène kwetsbaar en authentiek aanvoelt.

Hoop op een mogelijk seizoen 2

Met de deur open voor meer afleveringen stelt Sloyan voor om Margarets middelbareschooltijd te verkennen. Howell wil graag zien dat Carrie het licht herontdekt dat ze aan het begin van het verhaal liet zien. Beide actrices geven ook aan graag met meer ensembleleden te willen werken in toekomstige seizoenen.