Samantha Sloyan bouwt Margaret White helemaal opnieuw op voor Mike Flanagan’s Carrie-miniserie

De horrorveteraan put uit haar samenwerkingen met Flanagan om de fanatieke moeder menselijker te maken in een nieuwe bewerking van Stephen Kings klassieker.

Samantha Sloyan herinnert zich het moment waarop Mike Flanagan voor het eerst het idee opperde om Stephen Kings roman Carrie uit 1974 te bewerken tot een miniserie. Haar eerste reactie was direct: waarom dit verhaal nu opnieuw vertellen?

Flanagan had al meerdere werken van King verfilmd, waaronder Gerald’s Game en Doctor Sleep. Toch woog Carrie zwaarder vanwege Brian De Palma’s film uit 1976 en de blijvende culturele impact daarvan.

Het verhaal tot op de grondvesten afbreken

Flanagan pakte het project aan door de vertrouwde structuur te ontmantelen en opnieuw op te bouwen. Het resultaat verschuift de focus naar hedendaags pesten op school en presenteert Margaret White, Carrie’s moeder, als zowel een religieuze extremist als een meer herkenbare figuur gevormd door liefde en angst.

Sloyan, die Margaret speelt, brengt nuance mee uit haar lange samenwerking met Flanagan. Hun partnerschap begon met de film Hush uit 2016 en liep door via The Haunting of Hill House en The Fall of the House of Usher. Haar opvallende rol als Bev Keane in Midnight Mass toonde haar vermogen om religieuze overtuiging angstaanjagend te maken.

Een persoonlijke band voedt de eerste gesprekken

Sloyan hoort vaak over Flanagan’s projecten tijdens informele diners met zijn vrouw en vaste medewerker Kate Siegel, een goede vriendin sinds hun twintiger jaren. Ideeën komen organisch naar boven, soms midden in het opruimen, waardoor Sloyan verrast maar geïntrigeerd raakt.

What Mike did with ‘Carrie’ is so much of the horror element: we’re following people along this path and seeing all these times where they could have chosen to behave this way, but instead chose to behave this way.

— Samantha Sloyan, Interview with Variety

Margarets beschermingsdrang onderscheidt haar

Sloyan ziet duidelijke verschillen tussen Margaret en Bev. Margaret handelt om de dochter die ze liefheeft te beschermen, maar kiest herhaaldelijk voor geweld en isolatie in plaats van contact met de buitenwereld. Dit patroon zet Carrie klem tussen pesten op school en controle thuis.

De actrice richtte zich erop Margarets liefde voorwaardelijk te maken. Ze sluit Carrie emotioneel af wanneer het meisje niet aan de verwachtingen voldoet, waardoor een tastbare dreiging ontstaat die het personage nergens heen laat gaan.

Lessen uit de kindertijd vormen een veelzijdige actrice

Opgegroeid bij karakteracteurs, werd Sloyan omringd door verhalen vertellen en diverse mensen. Haar ouders stimuleerden nieuwsgierigheid in plaats van afzondering, al leek de onvoorspelbaarheid van het vak in eerste instantie ontmoedigend. Ze volgde hun pad met terugkerende rollen in Scandal, Grey’s Anatomy en het eerste seizoen van The Pitt.

Flanagan’s projecten blijven haar bereik verruimen. Rollen zoals Bev kwamen zonder voorafgaande indicatie dat ze die aankon, maar eenmaal gelezen, onthulden de personages zich duidelijk. Sloyan prijst Flanagan’s schrijven omdat het herkenbare, gelaagde individuen creëert.

Nieuwe verhalen houden het werk fris

Ondanks de hoeveelheid beschikbare content vindt Sloyan het spannend om materiaal tegen te komen dat ze nog nooit heeft gezien of gespeeld. Dat gevoel van ontdekking houdt haar enthousiasme voor projecten zoals de Carrie-miniserie levend.

Tags bij dit artikel