Salvatore Mereu’s ‘Wandering Trees’ vermengt sprookjesromantiek met Sardijns realisme

Het drie uur durende drama volgt de zoektocht van een jongen naar zijn vader te midden van thema’s als natuur, wreedheid en klasse, maar toonbotsingen ondermijnen het verhaal.

In Salvatore Mereu’s nieuwste film ontdekt een jonge jongen dat zijn geredde dieren zijn afgeslacht en dat zijn vader is verdwenen, wat een zoektocht ontketent die diep het betoverde bos in leidt. Het drie uur durende drama put uit sprookjesconventies terwijl het verhaal verankerd blijft in het ritme van het Sardijnse plattelandsleven, maar de combinatie levert ongelijke resultaten op.

Regisseur geworteld in eilandtradities

Salvatore Mereu neemt al lang een aparte positie in binnen de Italiaanse cinema met films die het landschap en de oude gebruiken van het eiland vieren. Zijn werk verzet zich tegen de mainstreamhomogenisering en belicht een verdwijnend ruraal bestaan door minutieuze aandacht voor natuur en gemeenschap. Eerdere titels als “Assandira” en “Pretty Butterflies” vestigden zijn kenmerkende visuele stijl en diepe verbondenheid met het land.

Een familie die zich wijdt aan dieren ondervindt vijandigheid

Piero Arca, gespeeld door Alessandro Haber, woont met zijn jonge zoon Giuliano, eerst vertolkt door Lupo Barbiero en later door Romeo Perrone. Het tweetal zorgt voor een menagerie van geredde dieren op hun bescheiden bezit. Buren bekijken hun harmonieuze bestaan met argwaan en de dreigementen escaleren van beledigingen tot geweervuur. De meest vocale tegenstand komt van Sebastiano Nonne, vertolkt door Massimo Popolizio, wiens huishouden opgezette dieren toont en echo’s van een rigide militair verleden.

Klassenverschillen en een sprookjesachtige romance

Het verhaal introduceert Maddalena, gespeeld door Giulia Maenza, de gracieuze dochter van een aristocratische landeigenaar. Haar relatie met Sebastiano’s oudste zoon creëert de verwachte romantische spanning wanneer zij de veerkrachtige jonge protagonist ontmoet. Bijrollen zijn onder meer Lorenzo Urso als Sebastiano’s gevoelige jongste zoon en Lorenzo Richelmy als de strenge oudere broer.

Bosmagie en narratieve tekortkomingen

Het verhaal is gebaseerd op de roman van Alberto Capitta, die Mereu mee bewerkte. Na de tragedie trekt de jongen een bos in dat bekendstaat als “The Children”, waar hij een groep jonge bosbewoners ontmoet. Hoewel de eerbied van de film voor de natuurlijke wereld visueel indrukwekkend blijft dankzij cameraman Francesco Piras, voelen veel plotwendingen te vertrouwd en krijgen bijfiguren ongelijke aandacht. Het centrale conflict tussen wie het leven koestert en wie het vernietigt blijft duidelijk, maar het sprookjeskader botst af en toe met de realistische toon.

Sterke prestaties van de hoofdrolspelers en consistent respect voor de Sardijnse setting zorgen voor momenten van echte schoonheid. Toch heeft het zwervende verhaal uiteindelijk sterkere dramatische verankering nodig om te passen bij de gebruikelijke beheersing van complexe verhalen door de regisseur.

Tags bij dit artikel