- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De tweevoudig Oscarwinnares praat openhartig over haar Emmy-genomineerde rol, spontane chemie met Lewis Pullman en het inbrengen van persoonlijke veerkracht in de filmadaptatie van de bestseller

Een octopus lijkt misschien een ongebruikelijke scènepartner voor Sally Field, maar de ervaren actrice levert een van haar meest intrigerende optredens in jaren naast de slimme cephalopode in het Netflix-drama Remarkably Bright Creatures.

De film is een bewerking van Shelby Van Pelts populaire roman en cast Field als Tova Sullivan, een precieze en solitaire 70-jarige weduwe die elke nacht het Sowell Bay-aquarium schoonmaakt. Daar ontstaat een onverwachte band met een scherpe octopus genaamd Marcellus, ingesproken door Alfred Molina. Wanneer een worstelende muzikant genaamd Cameron, gespeeld door Lewis Pullman, bij het personeel komt, ontdekken ze samen een mysterie dat hun levens verandert.

Geïmproviseerde momenten zorgen voor chemie op het scherm

Field en Pullman gingen tijdens de opnames sterk voor improvisatie. “Veel van wat in de film tussen Cameron en Tova, tussen Lewis en mij, geïmproviseerd is,” legt Field uit. “We praten gewoon met elkaar.”

Veel van wat in de film tussen Cameron en Tova, tussen Lewis en mij, is geïmproviseerd. We praten gewoon met elkaar.

Pullman heeft verteld hoe Field de inzet verhoogde tijdens een vroege scène waarin Marcellus ontsnapt. De acteurs en de cameraploeg achtervolgden het denkbeeldige dier door het aquarium in een langdurig spel van doen alsof dat hen meenam door gangen en voorbij de geplande set.

Putten uit persoonlijke ervaring en familie-erfenis

Fields zoon, scenarioschrijver Peter Craig, bracht haar als eerste de proefdrukken van Van Pelts ongepubliceerde manuscript. Craig, bekend van het meeschrijven aan films als Top Gun: Maverick, zag het potentieel van het verhaal en deelde het met zijn moeder, die het project al snel omarmde.

Ze noemt ook het eerdere lezen van Sy Montgomerys non-fictieboek The Soul of an Octopus en de documentaire My Octopus Teacher uit 2020 als bronnen die haar waardering voor de intelligentie van de dieren en de noodzaak om het zeeleven te beschermen hebben verdiept.

Bij het bespreken van haar benadering van Tova reflecteert Field op hoe haar eigen leven de rol beïnvloedt. “Alle acteurs zijn de levens die ze hebben geleefd,” zegt ze. “Ze zijn de mensen die hen hebben grootgebracht.” Hoewel ze niet bewust specifieke familieleden gebruikt, resoneren echo’s van haar moeder Margaret Field en grootmoeder Joy Morlan door de vertolking.

Woede als creatieve brandstof

Field erkent dat het vinden van betekenisvolle rollen, vooral voor oudere vrouwen, nog steeds een uitdaging is. Ze herleidt haar drive tot ervaringen uit haar jeugd en een ondersteunende maar beperkte moeder, en merkt op dat woede een krachtige, zij het aanvankelijk verborgen, bron van energie werd.

Woede en energie zijn brandstof, maar het kost veel tijd en moeite om het te begrijpen, er een gesprek mee te voeren en het niet over je te laten heersen, maar te beseffen dat het ongelooflijk belangrijk is als brandstof.

De Emmy-nominatie voor Remarkably Bright Creatures is Fields vierde in deze categorie, na overwinningen met de vorige drie. Ze blijft selectieve projecten combineren met een blijvende toewijding aan het vak dat ze als tiener begon te verkennen.