Saja Kilani volgt haar pad van afstudeertaart aan Toronto Film School naar het rode tapijt van de Oscars 2026

De Jordaanse-Palestijns-Canadese actrice blikt terug op haar doorbraakrol in The Voice of Hind Rajab en de kracht van persoonlijke verhalen.

Saja Kilani arriveerde op de Academy Awards 2026 als deel van de cast van The Voice of Hind Rajab, een film die was genomineerd voor beste internationale film. Het moment betekende een opvallende mijlpaal voor de 28-jarige Jordaanse-Palestijns-Canadese actrice en dichteres, die enkele jaren eerder was afgestudeerd aan Toronto Film School.

Op haar afstudeerdag van de opleiding Acting for Film, TV & the Theatre kreeg ze van een vriendin een taart met de speelse tekst: “Happy Grad! Next Stop: Oscars!” Wat begon als luchtige aanmoediging kreeg al snel een diepere betekenis toen Kilani het rode tapijt betrad voor een project dat geworteld is in echte gebeurtenissen in Gaza.

Een moment van voltooiing op de Academy Awards

Kilani beschreef de ervaring als surrealistisch. “Het voelde surrealistisch. Een echt moment van voltooiing, vooral omdat het allemaal zo snel ging,” zei ze. “Het herinnerde me eraan dat de dingen waar we grapjes over maken of hardop van dromen soms meer waarheid bevatten dan we beseffen. Maar wat het nog betekenisvoller maakte, was dat het kwam door een film die me zo na aan het hart ligt.”

Onder regie van Kaouther Ben Hania vertelt The Voice of Hind Rajab het waargebeurde verhaal van een jong meisje dat vastzit in een auto onder vuur en wanhopig probeert veiligheid te bereiken. Kilani speelde Rana Faqih, de vrijwilligster van de Palestine Red Crescent Society die aan de lijn bleef met het kind tijdens haar laatste uren.

Diepe persoonlijke band met de rol

De rol had een grote persoonlijke betekenis voor Kilani. “Rana spelen betekende dat ik haar op persoonlijk niveau moest leren kennen,” legde ze uit. “Ze deelde haar verhaal vanuit haar eigen perspectief en liet me zonder het te proberen haar moed zien. Mijn taak was om diep te luisteren en die waarheid de voorstelling te laten leiden.”

Kilani heeft na de opnames contact gehouden met Faqih en de twee zijn vrienden geworden. Ze kwamen onlangs weer samen tijdens een vertoning in Jordanië. “Ze is een ongelooflijk genereus en gepassioneerd mens, en ze blijft op zo’n krachtige manier opkomen voor het verhaal,” merkte Kilani op. “Ze zegt vaak tegen het publiek dat zij nu ambassadeurs van de film zijn geworden.”

Erkenning opent deuren voor een breder publiek

Nu de film nominaties kreeg bij de Academy Awards, Golden Globes en BAFTA’s, reikte het bereik ver buiten de oorsprong. “Dat Hind’s verhaal op dit niveau erkenning krijgt, raakt me diep,” zei Kilani. “Het voelt als het doorbreken van stilte. Dit soort erkenning helpt de film om buiten onze regio te reizen en publiek te bereiken dat anders misschien nooit met Hind’s verhaal in aanraking zou komen.”

Er waren die avond zoveel mooie momenten. Maar wat mij het meest bijbleef, was dat ik op dat tapijt over Hind’s stem kon spreken — een stem die werd ontkend en nu wordt gehoord op een van de grootste podia in de filmwereld.

— Saja Kilani, Interview with The Hollywood Reporter

Industriegerichte opleiding aan Toronto Film School

Hart Massey, directeur van de opleiding Acting for Film, TV & the Theatre aan Toronto Film School, benadrukte de nadruk van de school op praktische voorbereiding. “Wat TFS onderscheidt, is dat onze programma’s zijn opgebouwd rond industriële paraatheid en inzetbaarheid, niet puur om artistieke training,” zei hij. “Saja zien afstuderen en haar carrière opbouwen met een hoofdrol in een film als deze is moeilijk in woorden uit te drukken.”

Kilani begon haar studie online tijdens de pandemie en stapte later over op fysieke lessen. Ze schreef de ervaring toe aan het versterken van haar schrijven en het leren omgaan met de beschikbare middelen. “Het duwde me eigenlijk naar binnen; het versterkte mijn schrijven,” herinnerde ze zich.

Poëzie en activisme vormen haar benadering

Kilani bleef haar poëzie ontwikkelen naast haar acteeroefening. Ze beschreef schrijven als therapie die haar optredens aanvult. “Schrijven was mijn therapie, ook tijdens het filmen,” zei ze. “Poëzie hielp me om emotionele waarheid instinctiever te benaderen, en dat heeft zeker invloed gehad op hoe ik Rana benaderde.”

Haar toewijding aan het centraal stellen van Palestijnse verhalen strekt zich uit over meerdere platforms. Ze schreef het toneelstuk Tales of a City by the Sea, gaf spoken word-optredens, hield een TEDx-talk getiteld The Mark That Made Me Fearless en gebruikt haar kunst consequent om de menselijkheid te benadrukken. “Voor mij is kunst activisme,” stelde ze. “Of het nu via theater, poëzie of film is, mijn werk gaat over het heroveren van het narratief en het benadrukken van de menselijkheid.”

De ooit speelse tekst op haar afstudeertaart dient nu als herinnering aan hoe snel dromen kunnen samenvallen met een doel. Kilani bouwt verder op de basis die ze legde aan Toronto Film School en draagt verhalen mee die aandacht verdienen.

Tags bij dit artikel