Sacha Baron Cohen heeft zijn lang slapende personage Ali G weer tot leven gewekt na meer dan tien jaar uit de schijnwerpers. De komiek zegt dat juist de eigenschappen die het figuur verouderd en controversieel maken, de reden waren voor de heropleving.
In een coveressay voor Time schrijft Baron Cohen dat de wereld sinds de laatste verschijning van Ali G twintig jaar geleden slechter is geworden. Vooroordelen die het personage moest blootleggen, zijn niet vervaagd maar juist sterker geworden, aangewakkerd door sociale media en hun nakomeling kunstmatige intelligentie.
Het feit dat Ali G verouderd en problematisch is, is juist de reden waarom ik hem weer tot leven heb gewekt. De wereld waarin hij is teruggekeerd, is op veel manieren slechter dan de wereld die hij twintig jaar geleden verliet. Alle vooroordelen die mijn personages bedoeld zijn bloot te leggen, zijn niet alleen gebleven — ze zijn uitgezaaid. Ze worden aangewakkerd door de grootste propagandamachine in de geschiedenis: sociale media — en nu ook door zijn monsterlijke kind, ai.
De trainingspak-dragende Alistair Graham, beter bekend als Ali G, speelt de hoofdrol in de nieuwe satirische film “Ali G: Who Iz I?”. Morgana Robinson is te zien als Julie. Details over de productie bleven tot aan de première streng geheim.
De terugkeer van het personage heeft gemengde reacties opgeroepen. Critici wijzen op elementen van seksisme, culturele toe-eigening en racisme in de vertolking. Tijdens de recente première bleef Baron Cohen in zijn rol toen hem werd gevraagd naar de fusie tussen Paramount en Warner Bros.. Hij grapte dat de enige fusie die die avond plaatsvond, die tussen hem en de “babylons” van Sydney Sweeney was, een opmerking die het debat verder aanwakkerde.
Baron Cohen houdt vol dat de grap op het personage zelf en op het witte mannelijke establishment is gericht dat hem serieus neemt. Ali G verschijnt als een waanvoorstellingslijdende culturele toe-eigener die elementen leent uit gangstarap en dancehall, legt de komiek uit in het essay.
Ali G is een witte idioot — een waanvoorstellingslijdende culturele toe-eigener — die de mode en teksten steelt van zijn favoriete gangstarap- en dancehall-idolen, van Compton tot Kingston. De grap is op hem en op het overwegend witte mannelijke establishment dat hem serieus genoeg neemt om te geloven dat HBO de domste man ter wereld zou inhuren als interviewhost.
Baron Cohen herleidt de aanpak tot een lange traditie van satire die teruggaat tot het oude Griekenland en Monty Python. Het doel blijft hetzelfde: lachen opwekken terwijl ongemakkelijke waarheden worden getoond en gewaarschuwd voor zorgwekkende trends.