Sabrina Impacciatore brengt kwetsbaarheid en virale dansenergie naar aflevering 5 van The Paper

Achter de schermen van de mockumentary van Peacock zet de White Lotus-ster samen met een team van vrouwelijke makers een catfishing-verhaal om in een showcase van emotionele diepgang en vrouwelijke kameraadschap

Peacocks mockumentary-serie The Paper bereikt een cruciaal moment in de vijfde aflevering, waarin de spot volledig op Sabrina Impacciatore’s personage Esmerelda Grand valt. De serie draait om een worstelende redactie van de Toledo Truth Teller, ooit een gerespecteerde krant die nu verhalen licentieert en het moet doen met slechts twee echte journalisten onder hoofdredacteur Ned Sampson, gespeeld door Domhnall Gleeson.

Esmerelda geeft een catfishing-verhaal emotionele diepgang

Aflevering “Scam Alert” volgt Ned die een verhaal maakt over een datingapp-oplichter. De wending komt als hij ontdekt dat Esmerelda een van de slachtoffers was. Impacciatore zag de kans vroeg en drong aan op een zachtere kant van haar personage. “Ik wilde dat ze op de een of andere manier lief zou zijn,” legt ze uit. “Dus maakte ik sterke keuzes rond haar emotionele kwetsbaarheid en fragiliteit.”

Scenarioschrijfster Mo Welch bedacht het catfishing-verhaal na verhalen te hebben gehoord van vrouwen in haar omgeving. Regisseur Tazbah Chavez en cinematograaf Chloe Weaver werkten samen om de performance te ondersteunen en creëerden ruimte voor Impacciatore om nieuwe lagen te verkennen terwijl ze trouw bleef aan de visuele stijl van de serie.

Vrouwen achter de camera creëren een veilige creatieve ruimte

De aflevering profiteerde van een volledig vrouwelijk kernteam. Chavez richtte zich op het vertalen van Welchs script naar een omgeving waarin Impacciatore risico’s kon nemen. “Met Mo gaat het erom dat we consistent blijven met de gevoelens en betekenis van haar script,” zegt Chavez. “Met Chloe Weaver, de DP, gaat het erom dat we consistent blijven met de visuele taal van de show — en dat vervolgens te realiseren zodat Sabrina zoveel mogelijk vrijheid krijgt om dingen te doen die we ons niet kunnen voorstellen.”

Impacciatore voelde de steun meteen. “Tazbah was de perfecte regisseur hiervoor omdat het de eerste keer was dat Esmerelda zich opende,” merkt ze op. “Haar doel was een omgeving te creëren waarin ik kon spelen. Ik voelde me zo begrepen, veilig en geliefd omdat ik in deze aflevering helemaal losging met Esmerelda.”

Dansscène na de aftiteling wordt een onvergetelijke fysieke prestatie

Na de aftiteling nodigen collega’s Nicole en Mare Esmerelda uit voor een damesavond in de Macaroni Barn. Het script bevatte slechts één regel voor het moment: “Gaan jullie me kijken terwijl ik de worm doe?” Impacciatore ging ermee aan de haal, repeteerde met een choreograaf en dook daarna thuis in online tutorials.

Ze geeft toe dat de voorbereiding intens was. “Ik heb niet geslapen,” herinnert Impacciatore zich. “Ik deed de worm in bed en het matras was erg zacht, dus het was een beetje ingewikkeld.” Op de set mengden zenuwen zich met opwinding. Ze gooide zich zo enthousiast in de routine dat ze haar knieën bezeerde, met zichtbare sporen die lang na de opnames bleven.

Ik vroeg steeds: ‘Hoe vaak wil je dit nog?’ en zij zei: ‘Nog één keer.’ Ik laat Sabrina doorgaan tot Sabrina tevreden is. Ik had geen idee dat ze haar schenen had bezeerd!

— Tazbah Chavez, regisseur, interview met Variety

Kostuumkeuzes en collectieve steun benadrukken vrouwelijke solidariteit

Kostuumontwerper Kathleen Felix Hager werkte samen met Impacciatore’s visie voor een vinyl catsuit die volledige bewegingsvrijheid bood. De scène werd uiteindelijk meer dan een komische afsluiting. Het illustreerde hoe de vrouwelijke personages van de serie elkaar steunen, ook als er op het werk spanningen zijn. “Wanneer zij het moeilijk heeft, ook al irriteert ze haar collega’s, komen Nicole en Mare toch in actie om voor haar te zorgen,” merkt Hager op.

Achter de camera gaf dezelfde samenwerkingsgeest vorm aan de aflevering. Weaver noemt het haar favoriete aflevering om te draaien vanwege de uitgebreide gesprekken tussen de vrouwen over hoe elke scène aan te pakken. Chavez vat het slotbeeld samen: “Als we denken aan hoe de aflevering eindigt — met de vrouwen die Esmerelda meenemen en dansen — dan is dat het tegengif tegen eenzaamheid: gemeenschap, kameraadschap, vrouwen, vriendschap en liefde.”

Impacciatore ziet de bredere boodschap. “Er is zoveel literatuur over vrouwen die elkaar tegenwerken, vrouwen die elkaar niet steunen,” zegt ze. “Maar ik denk dat het bijna een mannelijk narratief is dat ons in de samenleving niet helpt. Dus ik was erg trots om iets anders te communiceren.”