Russell T Davies keert terug met Tip Toe, een vijfdelige miniserie die de toename van anti-lhbtiq-sentimenten aan de kaak stelt via het verhaal van een homobareigenaar in Manchester en zijn steeds vijandigere buurman. De serie komt na de zomerpremière op Channel 4 in het Verenigd Koninkrijk naar Starz.
Het verhaal opent met het grimmige beeld van Leo Struthers (Alan Cumming) die aan een straatlantaarn buiten zijn huis hangt. Daarna springt de vertelling tien dagen terug om de gebeurtenissen te volgen die tot zijn dood leidden. Cumming speelt Leo als een levendige, extraverte figuur die de lokale bar Spit & Polish runt en vrienden probeert gerust te stellen dat de publieke houding zal verbeteren.
Zijn buurman Clive Goss (David Morrissey) wordt de centrale antagonist nadat een aanvankelijk ongemakkelijke ontmoeting uitmondt in open conflict. De twee mannen botsen herhaaldelijk, waarbij Leo Clive en zijn zoon inhuurt voor reparaties in de bar en probeert contact te maken met Clives in de kast zittende tienerzoon George.
Cumming brengt charme en scherpe humor in Leo, terwijl hij ook momenten van kwetsbaarheid en rechtvaardige woede toont. Morrissey portretteert Clive als een man die wordt verteerd door afschuw en paranoia, aangewakkerd door online woedecontent. Hun explosieve confrontaties laten zien hoe vooroordelen blijven bestaan, zelfs zonder direct bewijs van schade.
De bijrollen worden gespeeld door Paul Rhys als de oudere, voorzichtiger Melba en Iz Hesketh als barman Zee. De serie onderzoekt hoe angst verschillende generaties binnen de gemeenschap beïnvloedt, zonder personages te reduceren tot simpele symbolen.
Bekend van It's a Sin, schrijft Davies een verhaal dat de wetgevende vooruitgang van de jaren 2010 erkent, maar zich richt op het huidige klimaat van vijandigheid. Leo vraagt zich op een gegeven moment af of meer zichtbaarheid sommige mensen er alleen maar toe heeft aangezet queer personen openlijker te haten. De miniserie weigert makkelijke oplossingen en presenteert de wreedheid als een bewuste keuze van mensen die weigeren de gedeelde menselijkheid te zien.
Regisseur Peter Hoar houdt de spanning over de vijf uur constant. Het resultaat is een openhartig onderzoek naar angst en veerkracht dat kracht put uit het weigeren de waarheid te verzachten.